ลับกันหากพวกเขาคัดค้านข้าก็ไม่มีว วันไปจากหนานเสียน!”
น่าขัน!
ตระกูลมู่ทำร้ายซู่อีมากมายถึงเพียงนี้ มีสิทธิ์อะไรคิดว่านางจะทำงานให้ตระกูลมู่?
ไม่กลัวนางจะวางยาพิษลูกพวกเต่าพวกนั้นให้ตายหรือ?
จิ่วหมิงเงียบไปนานกว่าจะเอ่ยถามต่อ
“นางหนูเจ้าจะไปจวนเทียนเสินเมื่อใด?”
เฟิงหรูชิงยิ้มน้อยๆ “อีกไม่กี่วัน หากเจ้าอยู่แคว้นหลิวอวิ๋นอย่าให้ซู่อีรู้เรื่องที่ข้าจะไปจวนเทียนเสินเป็นอันขาด การทำร้ายที่พวกเขาได้รับข้าจะเอาคืนแทนพวกเขา แต่ว่าข้า ไม่อยากให้พวกเขาแม่ลูกพบเจอกับคนน่ารังเกียจเหล่านี้อีก”
นิสัยซู่อีเรียบง่ายอ่อนโยนไม่ใช่คู่ปรับของคนเหล่านั้นเป็นแน่
อีกทั้งนางยังด่าใครไม่เป็นมีแต่จะถูกรังแก
เพราะเหตุนี้นางไม่มีทางให้ซู่อีเข้ามาเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้
จิ่วหมิงยิ้มอย่างจนใจ “ต่อให้ข้าไม่พูดไม่ช้าก็เร็วพวกเขาก็ต้องรู้ว่าเจ้าไปจวนเทียนเสิน…”
“อ้อ ยืดเวลาไปได้เท่าไหร่ก็เท่านั้น” เฟิงหรูชิงยักไหล่ “จิ่วหมิงไม่ว่าอย่างไรข้าก็ต้องขอบคุณเจ้าที่ช่วยข้ามาโดยตลอด”
จิ่วหมิงให้ข่าวกับนางมากมาย
หากไม่ใช่เ
