เจียงซิ่วก็คิดเช่นนี้เจียงซิ่วหันหน้าไปมองเขา “เวลานี้แต่ละอาณาจักรในใต้หล้ารุ่งเรืองขึ้นมาแล้ว เทียนจิ่งไร้ความสามารถจะรวบรวมแดนมนุษย์เป็นหนึ่ง เหตุที่เหลือเจ้าเอาไว้ก็ด้วยเทียนจิ่งต้องการคนผู้หนึ่งที่มีบทบาทสำคัญในโลกของการบำเพ็ญเซียนเจ้าเองก็รู้ดีว่าเจ้าจะต้องได้รับการสถาปนาเทพไม่ช้าก็เร็ว”เจียงเทียนเซิงจ้องเขาแล้วเอ่ยถามว่า “เหินสู่โลกเบื้องบนแล้วจะไม่สามารถช่วยเทียนจิ่งได้หรือพ่ะย่ะค่ะหรือว่าแดนสวรรค์มิได้เป็นของสกุลเจียงของพวกเรา”“ยึดถือเอาตระกูลเป็นแดนสวรรค์ ไม่สอดคล้องหลักคุณธรรม เหตุที่วิถีเซียนได้รับการเลื่อมใสศรัทธาก็เพราะไม่ว่าจะมีชาติกำเนิดเช่นใดก็ล้วนมีโอกาสทั้งสิ้น”“พวกท่านช่างรู้จักอ้างเหตุผลใหญ่โตกันเสียจริง มิใช่ว่าผู้แข็งแกร่งควรต้องยึดครองทรัพยากรทั้งหมดในฟ้าดินเอาไว้ให้ตนเองใช้หรอกหรือ ข้าไม่เชื่อหรอกว่าท่านบรรพบุรุษจะไม่ทำเช่นนี้”เจียงเทียนเซิงเชิดหน้าขึ้นพูด เพิ่งสิ้นเสียง พลันมีอานุภาพแสนน่ากลัวเข้าปกคลุมเขาทำให้เขาหายใจติดขัดเขามองเจียงซิ่วอย่างไม่เชื่อสายตา ไม่เชื่อว่าเสด็จพ่อของเขาจะแข็งแกร่งได้ถึงเพียงนี้เพราะตัวเขาก้าวหน้ามากกว่าเจียงซิ่วตั้งแต่ก่อนเจียงซิ่วจะเหินสู่โลก
