องนี้…”
เขาคิดไม่ถึงว่าตัวเองจะโชคดีเช่นนี้ พอเริ่มหาก็เจอเข้ากับหลานสาวของนายท่านจวนเทียนเสิน
ก่อนหน้านี้เขาเพียงแค่เห็นว่าแม่นางผู้นี้ท่าทางไม่ค่อยฉลาดนักจึงได้ลงมือกับนาง ทว่าจู่ๆ ก็เหมือนไปแหย่รังแ แตนอย่างเสียอย่างนั้น
“เฮ้อ”
ผู้อาวุโสเหลยอวิ๋นเช็ดเหงื่อบนหน้าผากเอ่ยด้วยรอยยิ้มขมขื่น “ไม่มีทางเลือกแล้ว คุณหนูจะเข้าไปในจวนเทียนเสินใ ให้ได้ มีเพียงวิธีนี้เท่านั้นที่จะทำให้นางเข้าไปได้…”
เขาไม่พูดให้มากความ ดึงปีกหมวกอีกครั้งแล้วค่อยๆ ลุกขึ้นจากพื้นเดินไปทางพรรคเภสัชเทพ
ใช่แล้ว เขาเดินไปทางที่อยู่ของพรรคเภสัชเทพไม่ได้กลับจวนเฟิงอวิ๋น
และก็เป็นไปตามที่คาดเอาไว้ หลังจากอันชุ่ยเรียกสติคืนกลับมาได้ นางก็พาร่างที่เต็มไปด้วยบาดแผลแอบตามมา
นางตามมาเพียงระยะหนึ่งก็หยุดตาม
ทว่าเส้นทางนี้ไปได้เพียงทางเดียว…
“พรรคเภสัชเทพ!”
เป็นคนพรรคเภสัชเทพจริงด้วย!
อันชุ่ยถลึงตามองทางทิศที่ผู้อาวุโสเหลยอวิ๋นหายลับไป แล้วค่อยๆ หันหลังไม่ได้ติดตามต่อไปอีก
นางเกรงว่าหากเข้าใกล้พรรคเภสัชเทพมากเกินไป ถึงตอนนั้นคนของพรรคเภสัชเทพมากันหมด นางไม่ถูกตีจนตายก็ต้องถูก ทุบไปครึ่งตัวเป็นแน่
………
