ตอนที่ 737 ในสายตาข้าคนไร้ค่าก็สามารถเป็นผู้มีพรสวรรค์ได้ (7)
“ผู้อาวุโสห้า ผู้อาวุโสเหลยอวิ๋นมีธุระออกไปข้างนอกแล้ว ตอนนี้ท่านอยู่ที่นี่พอดีเช่นนั้นอีกเดี๋ยวช่วยข้ากวาดล้างจวนเสียหน่อย แล้วให้ผู้อาวุโสคนอื่นแนะนำศิษย์ให้ข้าหน่อย ข้าไม่เชื่อสายตาท่าน”
ผู้อาวุโสห้าเดิมยังฟังคำเฟิงหรูชิงด้วยความเคารพนอบน้อม ใครจะรู้ฟังมาจนถึงประโยคสุดท้ายมุมปากเขาก็อดกระตุกขึ้นสองทีไม่ได้
ในใจรู้สึกผิดหวังเสียใจ
นี่คุณหนูใหญ่ไม่เชื่อในตัวเขาแล้ว
ทว่านี่ก็ต้องโทษเขาเอง หลายปีมานี้ผู้อาวุโสคนอื่นๆ ยุ่งอยู่กับการฝึกตบะจึงโยนเรื่องวุ่นวายทั้งหมดมาให้เขา เขายุ่งจนไม่มีเวลาแล้วจะไม่สนใจศิษย์เหล่านี้ได้อย่างไร? ดังนั้นเขาจะทำอย่างไรได้? เขาเองก็ผิดหวังมากเช่นกัน!
“คุณหนูใหญ่” มั่วเฟยเฟยหัวเราะเสียงเย็น แม้เสียงพูดของนางจะไม่ชัดเจนทว่าก็ยังคงฟังเข้าใจว่านางกำลังพูดอะไร “ข้าคือผู้มีพรสวรรค์ ท่านทอดทิ้งข้าไปเลือกสาวใช้คนหนึ่งท่านจะต้องเสียใจ! จวนเฟิงอวิ๋นก็ต้องเสียใจเช่นกัน!”
เฟิงหรูชิงก้มลงมองมั่วเฟยเฟย “เมื่อครู่ผู้อาวุโสก็พูดไปแล้ว ข้าใช้เวลาสิบเก้าเดือนก้าวถึงขั้นเสวียนอู่ เช่นเดียวกับสาวใช้ของข้า…ใช้เวลาไม่ถึงสิบห้าเ