กสองคนนี้กินจนอิ่มท้อง
“ท่านแม่ พวกนี้เพียงพอแล้ว แต่ว่า…” นัยน์ตาฝูเฉินมืดลง “หลังจากข้ากับชิงหานกินอิ่มก็ต้องเข้าสู่ช่วงหลับลึก ท่านแม่อยู่ตัวคนเดียว…ได้หรือ?”
เฟิงหรูชิงบีบแก้มเล็กๆ ของฝูเฉิน “ไม่เป็นไร ความสามารถของพวกเจ้าเพิ่มขึ้นก็พอ รอพวกเจ้าตื่นขึ้นมาแล้ว ครั้งหน้า…บางทีอาจเป็นตอนที่ข้าไปจวนเทียนเสิน…”
ฝูเฉินมองใบหน้างดงามนั้นนิ่งค้าง “ท่านแม่ ท่านตัดสินใจ…จะไปจวนเทียนเสินแล้วหรือ?”
เขาน่าจะรู้ตั้งนานแล้ว
ตั้งแต่ออกจากหอแห่งแรกมาท่านแม่ก็ตัดสินใจแล้ว
เฟิงหรูชิงไม่ได้ตอบคำถามของเขา สายตาของนางหันไปมองที่ที่ไม่ไกลออกไป
ที่นั่นคือห้องที่ก่อนหน้านี้ฉินเฉินอยู่ตอนที่อยู่จวนองค์หญิง
มือของนางกุมอกเบาๆ มุมปากยกยิ้มบาง “เขา…อาจเป็นน้องชายแท้ๆ ของข้า เจ้ารู้หรือไม่ว่านี่หมายถึงอะไร?”
“หมายถึง…หากเป็นเช่นนั้นจริง ตระกูลฉินพูดโกหก! เหตุใดพวกเขาต้องโกหก และเหตุใด…ต้องขโมยน้องชายข้า?”
ตอนนี้เรื่องที่นางต้องแน่ใจมีเพียงเรื่องเดียว
ฉินเฉินใช่หรือไม่ใช่น้องชายแท้ๆ ของนางกันแน่!
“ฝูเฉิน เมื่อก่อน...เป็นเขาที่คอยปกป้องข้ามาโดยตลอด เช่นนั้นต่อจากนี้ไปข้าที่เป็นพี่สาวคนนี้จะเป็นคนปกป้องเขา”
ตอน
