ดิที่เก้า….
ชื่อนี้เฟิงหรูชิงไม่เพียงได้ยินจากฝูเฉินเท่านั้น
กระทั่งตอนนางไปป่าแห่งสัตว์วิเศษก็ยังบังเอิญไปพบที่พำนักของจักรพรรดิที่เก้า
คิดไม่ถึงว่าจะได้พบภาพวาดของจักรพรรดิที่เก้าที่นี่อีก
“ชิงเอ๋อร์”
ไม่รู้ว่ามือของจิ่วหมิงวางไว้บนบ่าเฟิงหรูชิงตั้งแต่เมื่อไร เขามองบุรุษในภาพอย่างลุ่มลึก จากนั้นก็หลุบตามองหญิงสาวตรงหน้า “เกิดอะไรขึ้น”
“ไม่มีอะไร”
“เจ้าร้องไห้แล้ว”
“ข้าไม่เป็นไร!”
เฟิงหรูชิงค่อยๆ ลูบใบหน้าของชายหนุ่มในภาพ หลุบตาลง “ภาพนี้กับยาวิเศษข้าจะนำกลับไป ส่วนของอื่นๆ ท่านช่วยข้าส่งคืนให้กู้อีอี”
ภาพนี้ไม่ว่าอย่างไรนางจะเก็บไว้ให้ได้
เพราะว่า…
ยามได้เห็นภาพใบนี้ นางบังเกิดความรู้สึกผิดแปลกอย่างหนึ่ง
ถ้าหาก...นางตามหาคนผู้หนึ่งท่ามกลางฝูงชนมากมาย หลายชาติหลายภพจนไม่อาจนับได้ว่ากี่ปี
………..
