จริงๆ นั่นก็เท่ากับขโมยออกไปจากวังหลวง พวกเขาทำไปเพื่อเป้าหมายอะไรกันแน่
“จิ่วหมิง ท่านช่วยข้าสืบหน่อย ทำไมตระกูลฉินถึงรับเลี้ยงบุตรบุญธรรม จริงสิ อีกอย่างเด็กคนนั้นชื่ออะไร”
“ได้ ข้าจะไปสืบต่อ” จิ่วหมิงยิ้มตอบ “แต่ชื่อของลูกบุญธรรมตระกูลฉิน คนของข้าสืบได้แล้ว เขาชื่อฉินเฉิน”
เฟิงหรูชิงหยิบกล่องยาวิเศษใบหนึ่งเตรียมจะส่งเข้าห้วงมิติเวลา พลันได้ยินคำตอบของจิ่วหมิงเขา มือนางสั่นระริก กล่องร่วงลงจากมือนางตกสู่พื้นเกิดเสียงดัง
“เจ้าว่าอะไรนะ เด็กคนนั้นชื่อว่าอะไร”
เสียงนางสั่นอย่างไม่อาจควบคุมได้ จับจ้องจิ่วหมิงไม่คลาดสายตา กระทั่งลมหายใจยังติดขัด ถามออกมาทีละคำๆ
“ฉินเฉิน”
ฉินเฉิน…
คำพูดสองคำนี้เสมือนเส้นด้ายเส้นหนึ่งพันรัดหัวใจเฟิงหรูชิงไว้ ทั้งทำให้เส้นสมองของนางขาดผึ่ง สมองขาวโพลนว่างเปล่า น่าซีดจนถึงขั้นน่ากลัว
……………..
