“ฮ่าๆ เจ้าอย่าวู่วามเชียว มรรคาจารย์คือผู้ที่ทำให้บรรพจารย์ยุทธ์นิพพานบาดเจ็บได้เชียวนะ พลังของเขาย่อมเหนือกว่าอัครเทพยุทธ์ทั้งสิบแปดอย่างแน่นอน”ฟ้าดินสรวลจับปอยเคราของตนเองแล้วเอ่ยยิ้มๆ แววตาดูเจ้าเล่ห์อย่างยิ่งไท่ซั่งคุนหลุนแค่นเสียงดังเหอะ “ข้าย่อมทราบ แต่ในเมื่อหาพบทั้งที จะให้อ้อมหลบก็ใช่เรื่อง อีกอย่างข้าก็อยากเห็นเหมือนกันว่าโลกของเขาหน้าตาเป็นเช่นไร”ฟ้าดินสรวลส่ายหน้ายิ้มๆ แล้วไม่ห้ามปรามอีก เขาเชื่อว่าไท่ซั่งคุนหลุนพูดจริงทำจริงนาวาสวรรค์เคลื่อนตัวต่อไปด้านหน้า คลื่นความร้อนขนาดมหึมาแผ่ขยายไปรอบทิศ ตามต่อกันมาไม่ขาดสาย“ดูท่าเจ้าคงร่ำเรียนมรดกวิชาของเทวะมหาอัคคีสำเร็จแล้วสินะ จิ๊ๆ ตาเฒ่าพวกนั้นเก่งเสียจริงที่ตัดใจลง”ฟ้าดินสรวลชะเง้อไปรอบด้านพลางถอนหายใจไท่ซั่งคุนหลุนหลับตาลงอีกครั้ง เขาไม่ตอบอะไรกลับไป“หากเจ้ารวบรวมมหามรรคาทั้งหมดที่สืบทอดอยู่ในห้วงอนันต์สุญญตาแล้วจับพวกมันมาผสานรวมกัน บางทีเจ้าอาจสร้างมหามรรคาสายใหม่ที่โค่นล้มวิถียุทธ์ได้สำเร็จ ไท่ซั่งคุนหลุน ข้าคาดหวังในตัวเจ้ายิ่งนัก อย่าทำให้ข้าผิดหวังเสียเล่า”ฟ้าดินสรวลพึมพำกับตนเอง แต่บนใบหน้านั้นกลับไร้รอยยิ้ม สิ่ง
