ึงพอใจ
เขามีคำตอบให้ลูกสาวแล้ว
ด้วยเหตุนี้เขาจะไม่รั้งอยู่ต่อ สะบัดชายเสื้อจากไป
“ท่านพ่อ” จิ่วยวนขมวดคิ้ว “เหมือนหมิงเอ๋อร์จะหลงใหลเด็กนั่นมากเกินไปจะไม่เป็นเรื่องดี อีกอย่างทำไมท่านไม่ขวางไม่ให้หมิงเอ๋อร์ลงมือกับน้องรอง”
หากนายผู้เฒ่ายื่นมือเข้าช่วย หมิงเอ๋อร์ก็ทำร้ายน้องชายไม่ได้
“นิสัยของลูกชายเจ้าแย่ขึ้นทุกวัน” นายผู้เฒ่าส่ายหน้า “วันนี้หากหยุดยั้งเขาไว้ ก็มีแต่เสี่ยงชีวิตเจ้าตายข้ารอดกับเขาเท่านั้น ข้าหวังแต่ว่า…เขาจะเกิดความเมตตา อย่างไรในหลิงเสินเหมินของเรา ไม่อนุญาตให้คนในตระกูลทำร้ายกันเอง!”
มิฉะนั้นยามเมื่อสามอิทธิพลใหญ่รวมตัวกัน เขาจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน
“ส่วนนางหนูผู้นั้น…” นายผู้เฒ่าหรี่ตาลง “อย่าเพิ่งแตะต้องนางชั่วคราว”
จิ่วยวนอึ้งงัน นายผู้เฒ่าใช้คำว่าชั่วคราว
นั่นก็หมายความว่าแม้กระทั่งนายผู้เฒ่าก็คิดสังหารแม่นางผู้นั้นแล้วหรือ
ก็ถูก นายผู้เฒ่าเกลียดการทำร้ายในตระกูลที่สุด ผลคือเพราะนางหนูผู้นั้น จิ่วหมิงถึงทำแบบนี้กับน้องรอง นายผู้เฒ่าย่อมเกิดโทสะ
เขาไม่อาจลงมือกับจิ่วหมิงเพราะเรื่องนี้ได้ จึงได้แต่จัดการกับนางหนูผู้นั้นแล้ว
“แต่ว่า…” จิ่วยวนเงียบไปสักพัก “น้องรองต้องการห
