ช่างน่าขันนัก คุณชายหนานเสียนมีสายตาย่ำแย่ถึงขั้นชอบคนอ้วนคนหนึ่งเชียว ข้าว่าคุณชายหนานเสียนต้องชอบคุณหนูแน่”
“หลิวสยา!” ฉินเฟยเอ๋อร์ขมวดคิ้ว ไม่ต้องการให้อีกฝ่ายเอ่ยในที่รโหฐานเช่นนี้
“ข้าพูดความจริง อีกอย่างคุณชายหนานเสียนมีผู้หญิงมากมาย จะชอบนางได้อย่างไรกัน”
ผู้หญิงมากมายที่นางเอ่ยถึงก็คืออนุภรรยาที่ระยะนี้ตระกูลมู่ช่วยหนานเสียนหา
ถึงตั้งแต่ต้นจนจบหนานเสียนยังไม่กลับมา แต่สามภรรยาสี่อนุก็เป็นเรื่องปกติ ประมุขน้อยมู่เป็นบิดา เขาไม่อาจปฏิเสธได้
“หลิว…”
ฉินเฟยเอ๋อร์คิดจะหยุดไม่ให้หลิวสยาเอ่ยต่อ น้ำเสียงโกรธขึงกระแสหนึ่งพลันดังขึ้นมา
นางรู้สึกว่าแผ่นดินทั้งผืนสั่นสะเทือน ครั้นเงยหน้าขึ้นก็เห็นร่างกายอวบอ้วนพุ่งเข้ามาด้วยสีหน้าขึงขัง
“เมื่อครู่เจ้าบอกว่าหนานเสียนมีผู้หญิงมากมายอย่างนั้นหรือ”
กู้อีอีโมโหตัวสั่น เรื่องนี้ทำไมตระกูลมู่ไม่เคยบอกนางเล่า
ฉินเฟยเอ๋อร์หน้าเปลี่ยนสี รีบดึงหลิวสยาไว้ ใช้สายตาขอโทษมองกู้อีอี
“คุณหนูใหญ่กู้ สาวใช้ของข้าปากพล่อย ขอท่านโปรดอย่าได้ถือโทษ”
กู้อีอียืดอก เดินเข้าหาหลิวสยา “เจ้าบอกข้ามาว่าหนานเสียนมีผู้หญิงมากมายจริงหรือไม่”
หลิวสยาลนลาน แต่เมื่อคิดถึง
