ความขอโทษ “เรื่องนี้เกิดจากหอแห่งแรกของข้า ข้าจะต้องหาข้อสรุปให้เจ้าแน่!”
มือหนานเสียนโอบเอวเฟิงหรูชิง เขาเหลือบตามอง แววตาเย็นชา “ข้าจะให้โอกาสเจ้า”
จิ่วหมิงยิ้มยกมุมปาก
เขาเข้าใจความหมายของหนานเสียน
อีกฝ่ายให้โอกาสเขาระบายโทสะแทนชิงเอ๋อร์
หากเขาทำไม่ได้ หนานเสียนจะลงมือเอง!
“วางใจเถอะ ข้าต้องหาข้อสรุปให้นางได้แน่ อย่างไรซะ หากต่อไปเจ้าไม่ดีกับนาง ข้าก็จะแย่งนางไป! หากตอนนี้ข้าไม่อาจปกป้องนางได้ แล้วยังต้องพูดถึงเรื่องภายหน้าทำไมอีก”
ดวงตาซู่อีหม่นลง นางก้าวออกมา ขวางสายตาที่จิ่วหมิงมองเฟิงหรูชิง
“หนานเสียนไม่ให้โอกาสนั้นกับเจ้าแน่”
นางเองก็ไม่มีปล่อยให้ใครมีโอกาส!
จิ่วหมิงหัวเราะไม่ค้าน ยามเขาเดินมาอยู่หน้าเฟิงหรูชิง ก็หยุดลง
“ชิงเอ๋อร์ จะอย่างไรพวกเราก็เป็นผู้ร่วมงานกัน ดังนั้นข้าไม่ยอมให้ใครข่มขู่เจ้าแน่ ทั้งไม่ยอมให้ใครทำร้ายเจ้า เจ้าเองก็อย่าทำให้ตัวเองต้องรับความลำบากใจ ในโลกนี้ ไม่มีใครมีคุณสมบัติทำให้เจ้าต้องรับความ
อยุติธรรม!”
เฟิงหรูชิงยิ้มกุมมือหนานเสียนไว้ “กั๋วซือไม่มีทางปล่อยให้ข้าได้รับความอยุติธรรม ทั้งข้าจะไม่มีวันทำให้ตัวเองต้องลำบาก”
ถึงนางจะชอบหนานเสียน แต่นางไม่อาจ
