แค่นหัวเราะ “น่าเสียดายที่วันนี้จะเป็นวันฝังศพเจ้า”
เฟิงหรูชิงสีหน้าไร้อารมณ์ สงบนิ่ง นางไม่สนใจคำพูดของชายชุดดำ กลับชิงจู่โจมกับไป
ยามนี้ชายชุดดำชักกระบี่เล่มหนาออกจากฝัก ปราณกระบี่เขาคล้ายกับสายรุ้งแผ่พุ่งพลังสู่ฟ้า ความอำมหิตในดวงตาเสมือนอสรพิษ พันรอบลำคอเขาเขาไว้ด้วยความดุร้าย
นายท่านรองบอกแล้ว หากวันนี้พวกเขาสังหารนางหนูนี่ได้ จะรับพวกเขาเข้าหลิงเสินเหมิน ไม่ต้องอาศัยอยู่ในโลกปุถุชนนี่อีกต่อไป
เดิมทีด้วยฝีมือของพวกเขาควรอยู่ในโลกสันโดษนานแล้ว ทว่าโลกสันโดษมีกฎเกณฑ์มากมาย นายท่านรองให้พวกเขาทำงานให้ ทว่ายังไม่ยอมให้พวกเขาเข้าสู่โลกสันโดษ
แต่….ขอเพียงเรื่องนี้ทำสำเร็จ ภายหน้าพวกเขาก็จะกลายเป็นส่วนหนึ่งของหลิงเสินเหมิน ได้รับทรัพยากรในการฝึกฝีมือจากหลิงเสินเหมิน
“นางหนู อย่าโทษข้าเลย เจ้าเห็นสิ่งไม่ควรเห็นเอง ดังนั้นเจ้าจึงต้องเป็นบันไดให้ข้าเหยียบเข้าสู่โลกสันโดษเท่านั้น!”
เฟิงหรูชิงดวงตาเย็นชา
ผู้ฝึกเสวียนอู่
กู้อีอีตกใจจนหน้าซีดไปก่อนแล้ว ไม่เหลือความยโสแบบเมื่อครู่อีก นางรู้สึกสายตาคนผู้นี้น่ากลัวมากจนขั้นทำให้สองขานางสั่นเทิ้ม คนพวกนั้นไม่ได้ลงมือกับเฟิงหรูชิงเท่านั้น ก
