งตาของนางอัดแน่นไปด้วยความแค้น
นางแค้นที่จ้าวเย้าหลอกลวงนาง ทั้งแค้นตัวเองที่เชื่อเขาเหมือนคนตาบอด ยิ่งไปกว่านั้นยังทำร้ายผู้บริสุทธิ์เพื่อเขาด้วย!
จ้าวเย้าลนลานแล้ว เขาจับมือเฟ่ยเสวี่ยด้วยความว่องไว สายตาร้อนลน “เสวี่ยเอ๋อร์ ผู้หญิงพวกนั้นยั่วยวนข้าทั้งนั้น ข้าถูกมารครอบงำจิตใจ ขอให้เจ้าให้อภัยข้าด้วย ข้ารักเจ้ามากจริงๆ เสวี่ยเอ๋อร์…”
เฟ่ยเสวี่ยหลับตา หัวใจนางเจ็บปวดรวดร้าว มาจนถึงวันนี้ จ้าวเย้าคิดผลักความรับผิดชอบทั้งหมดไปให้กับผู้อื่นอีก...
“เจ้าพูดเหลวไหล!” ศิษย์หญิงที่สูญเสียพี่สาวไปลุกขึ้นมาด้วยโทสะ เบื้องลึกของนัยน์ตาคือความแค้น “พี่สาวข้ารักพี่เขยอย่างล้ำลึก นางไม่มีทางยั่วยวนเจ้าแน่ หลังจากเจ้าขืนใจ นางก็ฆ่าตัวตาย! เจ้ามันปีศาจ ปีศาจร้าย! บีบคั้นให้พี่สาวข้าต้องตาย!”
พี่สาวกับพี่เขยต่างรักใคร่ชอบพอกัน กลับเป็นเพราะจ้าวเย้า ทำให้คู่รักต้องลงไปพบกันที่ปรโลก
ทั้งหมดเป็นความผิดของเขา!
ดวงตาศิษย์หญิงมีน้ำตาไหลพรากลงมาสองสาย โศกเศร้าเจ็บปวดอย่างยิ่ง
เฟ่ยเสวี่ยยกมือขึ้นตบจ้าวเย้าอีกครั้ง
ตบนี้ นางออกแรงอย่างจัง ใบหน้าของจ้าวเย้าบวมขึ้นมา
แต่เขา กลับไม่กล้าตอบโต้ใดๆ เลยสักนิด
“จ้าวเย้าเอ๋ยจ้าวเย้า
