ยบอกว่าสาวใช้ข้างกายอีกฝ่ายร้ายกาจถึงเพียงนี้
อีกทั้ง…
ดูจากสถานการณ์ สาวใช้นางนี้รู้จักจื่อเยียนอีกด้วย
ผู้หญิงคนนั้นถึงกับวางกับดักเขา!
ครั้งนี้จ้าวเย้าปรักปรำจื่อเยียนเข้าให้แล้ว
ยามปกติจื่อเยียนมิได้คบค้าสมาคมกับหงอวี้ เพียงแค่บังเอิญพบกันไม่กี่ครั้งเท่านั้น เพราะฉะนั้นหงอวี้ในเวลานี้มีกระอยู่เต็มหน้า นางจึงจำอีกฝ่ายไม่ได้ตั้งแต่แรกก็ถือว่ามีเหตุผล
นางจำหงอวี้ไม่ได้ แล้วจะรู้พลังฝีมือของอีกฝ่ายได้อย่างไร
“พูดเหมือนกับเจ้าพบข้าเป็นครั้งแรกก็ไม่ปาน ข้าเคยบอกแล้วว่าสองสามปีก่อนข้าเคยมาที่สำนักกรงเล็บอินทรี”
เป็นไปไม่ได้!
จ้าวเย้าส่ายหน้า “ข้าไม่เคยพบเจ้า!”
คนที่มีกระทั่วหน้า หากเขาพบเข้าจะจำไม่ได้ได้อย่างไร
“อ้อ” หงอวี้ตระหนักได้ “ข้าคือหงอวี้”
หงอวี้หรือ
จ้าวเย้าอึ้ง พลันหัวเราะออก “ความสามารถในการแต่งเรื่องของเจ้ายังมากกว่าพลังฝีมือเสียอีก ข้าเคยพบหงอวี้มาก่อน นางมิได้หน้าตาเหมือนเจ้า! เจ้ากลับบอกว่าตัวเองคือหงอวี้หรือ”
หงอวี้แห่งจวนเฟิงอวิ๋นไม่นับว่างามล่มเมือง แต่ก็ถือว่างามหน้าตาสะสวย
ตัวอัปลักษณ์ที่มีกระทั่วหน้า กลับกล้าเรียกตัวเองว่าหงอวี้หรือ
“จ้าวเย้า”
เมื่อเฟ่ยเสวี่ยเริ่มสังเกต
