ไว้ในจวนเฟิงอวิ๋นทั้งๆ ที่ยังไม่มั่นใจฐานะของนางเลย
ฟงอวี้เงียบสักพัก “คุณหนูชอบกระ ครั้งหน้าท่านพบนางก็แต่งกระไปหน่อย นางอาจไม่โทษท่านก็ได้…”
แววตาเทียนอวี้วาวโรจน์ ทว่า…รู้สึกว่าออกหน้าออกตาเกินไป จึงรีบเก็บงำประกายตา
มือเขาลูบเคราขาว ยิ้มอย่างมีเมตตา “อืม เป็นความคิดไม่เลว เพื่อให้คุณหนูใหญ่ยกโทษให้ ข้าจะยอมเสียสละก่อน”
…
“…”
จ้าวเย้าอึ้งงัน ผู้อาวุโสแห่งจวนเฟิงอวิ๋น เขาจะไม่รู้จักได้อย่างไร
แต่เมื่อคิดถึงคำเรียกที่เทียนอวี้เรียกหงอวี้ แววตาเขาเผยความแตกตื่น “ผู้…ผู้อาวุโสห้า ทำไมท่านถึงมาที่นี่ นาง นางคือหงอวี้จริงหรือ ข้าจำได้ใบหน้าหงอวี้ไม่มีกระ เพราะอะไร…”
หงอวี้มุมปากหยักยิ้ม “คุณหนูบ้านข้าชอบกระน่ะสิ”
