นั่นก็แย่แล้ว“อืม ข้ารู้จักนาง นางเป็นสาวใช้ข้างกายเฟิงหรูชิง หาใช่คนของจวนเฟิงอวิ๋นอะไรทั้งนั้น”เขาอมยิ้มเย็นชาจวนเฟิงอวิ๋นเป็นสถานที่เยี่ยงไร ศิษย์ของที่นั่นจะไปเป็นสาวใช้ข้างกายองค์หญิงในโลกปุถุชนคนหนึ่งอย่างนั้นหรือ ช่างน่าขันนัก!“ผู้หญิงคนนั้นยังกล้ามาหาอีกหรือ” เพลิงโทสะสุมทรวงเฟ่ยเสวี่ยดูท่าสำนักกรงเล็บอินทรีของนางไม่ได้ออกสู่โลกภายนอกนานเกินไปแล้ว กระทั่งองค์หญิงจากแคว้นเล็กยังกล้ามาแย่งผู้ชายกับนางถึงสำนักได้หงอวี้หน้าตาไร้อารมณ์ สีหน้าเย็นชา “ข้ามาก็เพื่อหาคนกับจ้าวเย้าเท่านั้น หากเขาส่งตัวจื่อเยียนให้กับข้า ความแค้นของพวกเราก็สิ้นสุดกัน มิฉะนั้นเกรงว่าสำนักอินทรีก็คงปกป้องเขาไว้ไม่ได้!”นางไม่มีวันลืมว่าตอนนั้นจื่อเยียนใช้อำนาจของชิงหย่วน เสพสุขใช้อำนาจบาตรใหญ่ใจจวนเฟิงอวิ๋นอย่างไร!เมื่ออยู่ต่อหน้าชิงหย่วนอีกฝ่ายดันมีอีกโฉมหน้าทำให้ชิงหยวนเชื่อนางไม่ระแวงสงสัยนี่ก็ช่างเถอะนางไม่อาจทนให้ครอบครัวของท่านเจ้าบ้านเกือบต้องตกตายเพราะการขัดขวางของจื่อเยียนได้!นางยิ่งไม่อาจยอมรับจื่อเยียนที่ไปซบอกชายอื่นหลังจากชิงหย่วนสูญเสียอำนาจไปทำไมคุณหนูใหญ่ขับไล่ชิงหย่วนนางเข้าใจดี ชิงหย่วนโง่งมเกินไป ดูคนไม่ออก หากทิ้งไว้ในจวนเฟิงอวิ๋น ต้องนำพาเภทภัยมาถึงจวนแน่จื่อเยียนจากไปคนหนึ่ง ย่อมมีจื่อเยียนคนที่สองตามมาแน่ ยามปกติจื่อเยียนใช้ชื่อเสียงของจวนเฟิงอวิ๋น ออกไปก่อเรื่องข้างนอกไม่น้อย นานว