ศาจหญิงกลุ่มนั้นออกไปและถามด้วยเสียงร้อนใจไป๋ฉีเอนตัวอยู่บนเก้าอี้และเอ่ยอย่างเกียจคร้านว่า“เจ้าพูดจาเลอะเลือนอันใดกัน นายท่านจะไม่อยู่ดีได้อย่างไร”เยี่ยจ้านรีบถามต่อไปว่า “เช่นนั้นครั้งก่อนที่ท่านได้เห็นท่านผู้เฒ่าเป็นเมื่อใดเล่า”“ก็เมื่อครู่นี้เองไง!”ไป๋ฉีตอบไป เยี่ยจ้านได้ฟังก็โล่งอกในทันทีเห็นสีหน้าของเขาเป็นเช่นนี้ ไป๋ฉีจึงจ้องเขาแล้วพ่นหัวเราะออกมา “เจ้าคงไม่คิดว่านายท่านที่อยู่ในศึกใหญ่แห่งโลกเทพยุทธ์เป็นตัวจริงหรอกกระมัง ตอนนั้นข้ายังชมการต่อสู้กับนายท่านอยู่เลย นายท่านใช้ร่างแยกร่างหนึ่งทำให้ผู้แข็งแกร่งจำนวนมากต้องสั่นสะเทือน ไม่มีทางที่พวกเราจะจินตนาการวิถีมรรคาของท่านได้”เยี่ยจ้านยิ้มขัดเขินแล้วกล่าวว่า “น่าละอายนัก ข้าบุ่มบ่ามไปแล้ว”เขาตื่นเต้นดีใจอยู่ในอกอาศัยร่างแยกเพียงร่างเดียวก็สามารถทำให้เกิดยุคทองแห่งหมื่นวิถีได้ นี่เป็นความสามารถระดับใดกันเขาขอตัวจากไปในทันที เพราะเวลานี้เขายังไม่ได้ปลอดภัยนัก จึงไม่สามารถอยู่ในมหาพิภพจิตจรนานเกินไปหลังจากเยี่ยจ้านหายไป เหล่าปีศาจหญิงต่างก็ตื่นเต้นขึ้นมาและสอบถามเรื่องศึกใหญ่ในโลกเทพยุทธ์ด้วยความสงสัยใคร่รู้“พวกเจ้าก็อยากรู้เช่นกันรึ เรื
