ห้ใครทำร้ายนางและสัตว์ของนาง”
นัยน์ตามังกรดำหวาดระแวง “เสี่ยวจิ๋วจิ่ว เจ้าไปหาชายหนุ่มอีกตั้งแต่เมื่อใดกัน? เจ้าไม่ชอบเขาแล้วหรือ? ถ้าเจ้าไม่ชอบเขาแล้วละก็ลองรับข้าดู เจ้าเด็กนี่แม้แต่หน้ายังไม่กล้าเปิดเผยจะต้องอัปลักษณ์หาใดเปรียบเป็นแน่ ถ้าข้ากลายร่างเป็นคนล่ะก็ดีกว่าเขาเยอะ เจ้าอยากได้แบบไหนข้าล้วนมีหมด”
“…”
“ท่าทางที่เจ้าชอบข้าก็ได้หมด ตอนที่ข้าเบื่อหน่ายเคยดูภาพโป๊เปลือยนับครั้งไม่ถ้วน ทั้งอ่านและสะสมไว้เป็นกอง มนุษย์ผู้นี้เทียบข้าได้หรือ?”
เฟิงหรูชิงกุมศีรษะด้วยความปวดหัว
“ข้าไม่สนใจมนุษย์สัตว์”
“ข้าไม่ใช่มังกรแล้วก็ไม่ใช่สุนัข เจ้าชอบคนข้าก็สามารถกลายเป็นคนได้ ข้าไม่ได้เป็นสัตว์วิเศษและก็ไม่ใช่สัตว์มนุษย์”
“อ้อ เช่นนั้นข้าก็ไม่สนใจ”
เจ้าไม่ใช่กั๋วซือ
เฟิงหรูชิงยักไหล่ดิ้นรนหนีออกมาจากอ้อมกอดของมังกรดำ สายตาของนางกวาดมองไปที่แผ่นหลังของมังกรดำ หลังจากเห็นบาดแผลที่โหดร้ายนั่นนัยน์ตาก็หดลงทันที ความโกรธแผดเผาออกมาจากก้นบึ้งของหัวใจในทันที
“เจ้ากล้าแตะสุนัขของข้า…ไม่สิ มังกรของข้า?”
นัยน์ตามังกรดำเต็มไปด้วยความอ่อนโยน
ความรู้สึกที่ถูกนางปกป้องเช่นนี้ ดีจริง
เหมือนกับในตอนนั้น
น่าเสียดาย เสี
