ง ตกลงไปในปากของนางโดยตรง
อึก!
เด็กหญิงกลืนเจ้าสำนักผีเสื้อลงไปร่างเล็กๆ ก็กลับคืนสู่รูปลักษณ์เดิมอย่างรวดเร็ว นางหันหน้าไปกะพริบตาโตๆ ด้วยความไม่รู้อะไร
“ท่านแม่ ไม่ใช่ข้าที่อยากกินขนมแต่เป็นขนมมาหาถึงที่เอง”
“…”
เฟิงหรูชิงนวดขมับด้วยความปวดหัว มีลูกสาวตะกละต้องทำอย่างไร? เครียด!
“โอ๊ย!”
ตอนที่เฟิงหรูชิงกำลังปวดหัวกับชิงหานนี้เองหน้าผากของชิงหานก็มีเหงื่อไหลออกมา นางนั่งย่อตัวลงกุมท้องน้ำตาคลออยู่ในดวงตา “อู้ย ปวดท้อง ท่านแม่ข้าปวดท้อง…”
สีหน้าเฟิงหรูชิงเปลี่ยนไปทันที “ข้าไม่ให้เจ้ากินของมั่วซั่วเจ้าไม่ฟังตอนนี้เป็นอย่างไร? กินจนท้องเสียแล้ว?”
“อู้ย ข้าปวด ท่านแม่ ท้องของข้าปวดมากเลย…”
ชิงหานร้องไห้จ้าออกมาปวดจนกลิ้งตัวไปกับพื้น ใบหน้าเล็กของนางซีดขาวทำเอาเฟิงหรูชิงตกใจไม่น้อย
นางรีบดึงชิงหานขึ้นมาจากพื้นเข้ามาในอ้อมแขน รีบไปให้ทางฝูเฉิน “ฝูเฉิน เจ้ารีบมาดูเร็วเข้า
ชิงหานเป็นอะไรไป?”
ใบหน้าเล็กของฝูเฉินบึ้งตึง “พลังของเสวียนอู่ ด้วยความสามารถของชิงหานในตอนนี้ยังไม่อาจดูดกลืนได้ พลังนั้นไม่มีทางหายไปในท้องของชิงหานก็ย่อมปวดท้อง ให้นางคายออกมาก็ได้แล้ว ดูสิว่าหลังจากนี้นางยังกล
