วหมิงดำทมิฬ เขาเป็นคนประเภทที่ต้องไปหาหญิงสาวในหอคณิกาหรือ?
แววตาหลิงเฟยแฝงด้วยความหนาวเหน็บ สายตาของเขามองไปยังเฟิงหรูชิงแล้วก็หันไปมอง
จิ่วหมิง “คุณชายจิ่วหมิง”
“เจ้าหุบปาก!” แววตาชั่วร้ายของจิ่วหมิงกวาดมองไป น้ำเสียงเย็นชา
สีหน้าหลิงเฟยไม่น่ามองเป็นอย่างมาก แม้พลังอำนาจของหอแห่งแรกจะไม่เลวทว่าหอหลิงอวิ๋น
ของเขาก็ไม่ได้ด้อยไปกว่าหอแห่งแรก! ยิ่งไปกว่านั้น ครั้งนี้ที่มายังมีกลุ่มอื่นอีกนับไม่ถ้วน อาศัยหอแห่งแรกเพียงหอเดียวกล้าขึ้นเสียงกับพวกเขาหรือ?
“คุณชายจิ่วหมิงเมื่อครู่ชิงซานก็พูดแล้ว แม่นางผู้นี้เป็นพวกเดียวกับสัตว์วิเศษ เพื่อให้สัตว์วิเศษเหล่านี้ตั้งตัวเป็นศัตรูกับมนุษย์ เจ้าก็จะช่วยนางด้วยหรืออย่างไร?”
มุมปากจิ่วหมิงยกยิ้มเยาะ “เช่นนั้นข้าก็อยากจะดู วันนี้ที่นี่ใครกล้าแตะต้องนางแม้แต่น้อยนิด!”
“ไม่ลังเลที่จะเป็นศัตรูกับทั้งโลกสันโดษ?” สีหน้าหลิงเฟยขรึมลง
“เช่นนั้นแล้วอย่างไรเล่า?” เสื้อของจิ่วหมิงโบกพัดตามสายลมแผ่ว สายตาของเขามืดมน “คนที่ข้าต้องการปกป้องใครก็แตะไม่ได้!”
พลังของทุกคนเปลี่ยนไปกะทันหัน แรงกดดันแผ่ขยายออกไปอย่างไม่มีที่สิ้นสุดกระจัดกระจายปกคลุมไปทั่วพื้นที่ว่างเป
