กท่านไม่รับปากรับพวกมันไว้ละก็ พวกมันจะต้องไม่ยอมไปไหนแน่ๆ นิสัยของสัตว์วิเศษดื้อดึงและยึดมั่นในหลักการ สิ่งที่มั่นใจแล้วไม่มีวันเปลี่ยนแปลง”
เฟิงหรูชิงมองฝูงเสือดาวสีเงินที่มองนางตาปริบๆ ใจของนางก็อ่อนลงในที่สุด
“เจ้ารู้หรือไม่? ข้าเคยรู้จักคนมากมาย ทว่ายิ่งรู้จักคนมาก...ข้าก็ยิ่งชอบเหล่าสัตว์ที่ภักดีเหล่านี้”
หวาซย่ามีประโยคหนึ่ง รู้จักคนยิ่งมากก็ยิ่งรักสุนัข
ตอนนี้สถานการณ์ของนางก็เป็นเช่นนั้น
นอกจากเช่อเอ๋อร์ที่พึ่งพาอาศัยกันแล้ว ทุกคนที่นางพบเจอ...ล้วนมีแต่ทำร้ายนาง
แม้ว่าจะมาถึงแผ่นดินใหญ่ชางเย่วแล้ว คนที่อยู่ข้างกายนางก็ล้วนทำให้นางชอบพอและเชื่อใจ ทว่าความรักที่นางมีต่อสัตว์วิเศษก็ไม่ได้น้อยลงเลย
สัตว์วิเศษมีนิสัยซื่อตรง ดุร้ายก็คือดุร้าย ดีก็คือดี ไม่มีทางใช้เล่ห์อุบาย แม้กระทั่ง…เพียงเจ้าดีกับมันหน่อยมันก็ตอบแทนด้วยชีวิต
“หากพวกเจ้าจะไปด้วยก็ไม่เป็นไร แต่ว่าจะต้องเชื่อฟังคำของข้า”
ราชาเสือดาวสีเงินยืดตัวขึ้นแล้วพยักหน้า แลบลิ้นออกมาเลียหลังมือของเฟิงหรูชิง
“ไปเถอะ”
สายตาเฟิงหรูชิงมองไปไม่ไกลนักแล้วเอ่ยเสียงนิ่งเงียบ
…
ส่วนลึกที่สุดในป่าสัตว์วิเศษ
ณ สระลึกแห่งหนึ่ง
ในสระนั้น
