ม่อาจทราบได้ ใบหน้าหยกชมพูเล็กๆ โมโห น้ำเสียงน่ารักยิ่งนัก “พวกเจ้าล้วนเป็นคนชั่วรังแกสัตว์วิเศษ ข้าดุร้ายมากนะ ไม่ยอมให้พวกเจ้ารังแกสัตว์วิเศษ!”
ราชาเสือดาวเงินกัดเข้าที่คอของเซียวอิง
ร่างเซียวอิงกระตุกสองสามครั้งแล้วหมดลมหายใจไป…
“ข้าอยากถามพวกเจ้าเรื่องหนึ่ง” เฟิงหรูชิงเห็นการต่อสู้สิ้นสุดลงก็ไม่รอช้าเอ่ยถามออกไปตรงๆ
“พวกเจ้าเห็นเสือโคร่งหรือไม่? ข้าไปที่ถ้ำของมันมาแล้วแต่ไม่พบมัน พวกเจ้ารู้หรือไม่ว่ามันไปที่ใด?”
เสือโคร่ง?
ราชาเสือดาวเงินส่ายหน้าไม่รู้เรื่อง พวกมันเผ่าเสือดาวเงินไม่ชอบต่อสู้ น้อยนักที่จะไปมาหาสู่กับเผ่าอื่น ดังนั้นก็ไม่รู้ว่าสัตว์วิเศษตัวอื่นๆ หนีไปอยู่ที่ใด
“ฝูเฉิน พวกเจ้าก็หาเสือโคร่งไม่พบหรือ?” เฟิงหรูชิงนวดขมับด้วยความปวดหัว แม่ของเสือน้อยไปอยู่ที่ใดกันแน่
แม้จะบอกว่านางกับเสือโคร่งมีพันธะสัญญาต่อกัน ทว่าพันธะสัญญาจะทำให้สัตว์วิเศษเชื่อฟังคำสั่งนางเท่านั้นไม่ได้มีขีดจำกัดอื่น นางไม่สามารถหาเสือโคร่งผ่านพันธะสัญญาได้
“ท่านแม่ ป่าแห่งนี้มีที่แห่งหนึ่งที่จิตของข้าไม่อาจเข้าไปได้ แต่ว่าที่แห่งนั้นกว้างใหญ่มากข้าไม่รู้ว่าแม่ของเสือน้อยอยู่ที่นั่นหรือไม่” ฝูเฉินส่ายหน้าขมวดคิ้
