ว ป่าสัตว์วิเศษสถานที่เช่นนี้เดิมก็ไม่ควรมีอยู่ สัตว์วิเศษถูกกำหนดให้เป็นสัตว์เลี้ยงของมนุษย์! อาศัยเรื่องนี้พอดีพวกเรามาเหยียบป่าสัตว์วิเศษให้ราบ ให้ป่าสัตว์วิเศษแห่งนี้จมหายไปซะ!”
เสียงหัวเราะเหล่านั้นทั้งประมาทและหยิ่งผยอง แม้แต่ใบหน้าเหล่านั้นยังบิดเบี้ยวขึ้นเรื่อยๆ
“วูวู!”
ลูกเสือดาวสีเงินตัวหนึ่งส่งเสียงร้องครวญครางราวกับกำลังร้องได้ มันมองเสือดาวสีเงินในเผ่าล้มลงที่ละตัว ความสิ้นหวังและโศกเศร้าเต็มอยู่ในหัวใจดวงน้อยของมัน
หากพวกเราทำผิดพวกเราก็จะแก้ไข
ชีวิตนี้พวกเราไม่เพียงแต่ไม่เคยออกจากป่าสัตว์วิเศษไปแม้แต่ก้าวเดียว และยิ่งไม่มีวันทิ้งเผ่าที่อยู่อาศัย
พวกเจ้าบอกพวกเรา พวกเราทำอะไรผิดกันแน่! เหตุใดพวกเจ้าจึงต้องยกดาวใส่เผ่าของพวกเรา เหตุใดไม่เห็นชีวิตของพวกเราเป็นชีวิต…
เจ็บปวด โกรธแค้น! ความรู้สึกนับไม่ถ้วนเกิดขึ้นในใจของเสือดาวสีเงิน พวกมันมองเสือดาวสีเงินในเผ่าล้มลงทีละตัวทีละตัว เมล็ดพันธุ์ความแค้นค่อยๆ หยั่งรากและแตกหน่อ
ทว่าเผชิญหน้ากับกลุ่มมนุษย์ที่แข็งแกร่งกลุ่มนี้ นอกจากราชาเสือดาวสีเงินที่มีความสามารถในการต้านทานแล้ว เสือดาวสีเงินตัวอื่นๆ ล้วนไม่ทำอะไรไม่ได้เลย…