รู่ “ต่อยคน…นับหรือไม่?”
“…”
ดูเหมือนเหล่าสาวใช้ของจวนเฟิงอวิ๋นนี่จะเป็นมืออันธพาลจริงๆ …
เฟิงหรูชิงคิดไปคิดมา “เช่นนั้นเลี้ยงเด็กได้หรือไม่?”
เลี้ยง…เลี้ยงเด็ก?
สีหน้าหงอวี้แข็งทื่อ คุณหนูใหญ่…มีลูกแล้ว?
ใครกัน? นายหญิงรู้หรือไม่?
“ท่านแม่!”
เสียงอ่อนนุ่มน่ารักเสียงหนึ่งดังมาจากประตูจวน
เฟิงหรูชิงหันไปมองก็เห็นฝูเฉินจูงมือชิงหานเดินเข้ามาจากนอกประตู
ระหว่างที่นางฝึกตบะอยู่ในที่สุดฝูเฉินก็ยินยอมออกมาสูดอากาศภายนอก ทว่านอกจากต่อหน้านางกับชิงหานเขาจะดื้อซนบางเล็กน้อยแล้ว ต่อหน้าคนอื่นเขามักจะตีหน้านิ่ง เด็กน้อยที่ดูเป็นผู้ใหญ่
“ท่านแม่ พวกพี่สาวน่ารักเหล่านี้เพิ่งมาใหม่หรือ?” ชิงหานปล่อยมือฝูเฉินพุ่งเข้าสู่อ้อมกอด
เฟิงหรูชิง “เหตุใดพวกนางล้วนมีกระเหมือนกับพวกพี่สาวข้างนอกเลย? เป็นไข้หรือ?”
พี่สาวร้านขายขนมดอกกุ้ยฮวาร้านนั้นเมื่อก่อนก็ไม่มีกระ ไม่รู้เหตุใดหลายวันมานี้จึงมีกระเพิ่มขึ้นมาบนใบหน้าได้
ยังมีร้านขายเต้าฮวยข้างกันนั่นก็ด้วย
“อาจจะเป็นเช่นนั้นกระมัง” เฟิงหรูชิงลูบศีรษะชิงหานแล้วมองหงอวี้ “เลี้ยงเด็กได้หรือไม่?”
ท่าทางหงอวี้ดูสับสน คุณหนูใหญ่มีลูกแล้วจริงๆ !
ทว่าเด็กสองคนนี้ยิ่งดูก็ยิ่งช
