หน้าข้าจะหารือกับนายท่านเรื่องงานแต่งของนางกับหนานเสียนเสียหน่อย”
ถังอิ่นหนีไปแล้วหาใหม่อีกคนก็สิ้นเรื่อง!
อย่างไรเสียว่า จะเป็นผู้หญิงคนไหนก็ล้วนดีกว่าหญิงหม้ายต้อยต่ำ!
หลังหันเฟิงได้ยินชื่อคุณหนูใหญ่ผู้นนั้นร่างก็สั่นสะท้าน “แต่…แต่นายท่านรอง คุณหนูใหญ่ผู้นั้น…เอ่อ ค่อนข้างจะ…ขี้เหล่ อ้วน”
ปีนี้ก็ยี่สิบแล้วยังไม่มีใครมาสู่ขอ
“ตื้นเขิน!” มู่หลิงตะโกนเสียงเย็น
“ผู้ชายตื้นเขินจึงจะชอบผู้หญิงที่หน้าตา! ภรรยาของนายท่านท่านนั้นว่าไม่หน้าตาจะเป็นอย่างไรนางกลับได้รับความรักแน่นแฟ้นจากนายท่านแค่นี้ก็เพียงพอแล้ว! ถ้าหาก...ไม่ดึงนายท่านมาเป็นพวกชาตินี้ตระกูลมู่ไม่ทางหลุดจากการควบคุมของท่านพ่อ!”
หันเฟิงไม่พูดอะไร
หากท่านไม่ได้ชอบที่หน้าตา ตอนแรกคงไม่รักฮูหยินรองตั้งแต่แรกพบ และยิ่งไม่รักแน่นแฟ้นต่อชิงเยียนฮูหยินเช่นนี้
“หญิงหม้ายโลกปุถุชนนั่น…” หันเฟิงเงียบไปชั่วครู่แล้วถามต่อ
มู่หลิงปวดหัวหนักยิ่งกว่าเก่า
“ผู้หญิงเช่นนั้นทำให้ตระกูลเสื่อมเสียชื่อเสีย แต่ซู่อีก็ชอบนางหากข้าไม่ยอมให้นางเข้าประตูซู่อีก็ต้องไม่ยอมกลับมา เช่นนี้แล้วก็ให้นาง…เฮ้อ เปลี่ยนชื่อเปลี่ยนสกุลแล้วค่อยแต่งเป็นอนุภรรยาหนานเสี
