ตอนที่ 573 ซู่อีที่ตะลึง (2)
ลืมมันไปได้หรือไม่?
สีหน้าหลิ่วฮูหยินกระดากอายยิ่งกว่าเก่า หน้านิ่งถมึงทึงลงจ้องมองบรรดาคนที่เอ่ยด้วยสายตาดุร้าย แล้วหันไปมองเฟิงหรูชิงอีกครั้ง
“ไม่ใช่ องค์หญิง…หม่อมฉันมาเพียงเพื่อต้องการทูลองค์หญิงว่า เมื่อครู่มีหญิงผู้หนึ่ง…”
“ท่านเป็นใคร?”
เฟิงหรูชิงยกยิ้มที่มุมปากเอ่ยถาม
แววตาหลิ่วฮูหยินแข็งทื่ออีกครั้ง “หม่อมฉันไม่ใช่ทูลไปแล้วหรือ หม่อมฉันเป็น…”
“อ้อ ข้าไม่มีแม่สามีอะไรนั่นยอมไม่รู้จักท่านด้วย หมาป่าสีขาวส่งแขกให้ข้า”
“เอ๋าว์วู!”
หมาป่าสีขาวยกอุ้งเท้าขึ้นอีกครั้งโบกออกไปอย่างไม่ลังเล
อุ้งเท้านี้ทำให้หลิ่วฮูหยินลอยออกไปกลิ้งหลายตลบกับพื้น
“องค์หญิงองอาจยิ่งนัก อยากแต่งกับองค์หญิงให้กำเนิดลูกให้พระองค์…”
หญิงสาวที่มีกระบนใบหน้าคนหนึ่งยกมือสองข้างขึ้นกุมหัวใจ ใบหน้าเขินอาย
หมาป่าสีขาว “…”
นายท่านเพียงแค่นั่งบนหลังมันออกคำสั่ง หญิงสาวผู้นี้เห็นนายท่านองอาจตรงไหนกัน?
ที่องอาจคือมันต่างหาก!
เฟิงหรูชิงมองหญิงสาวที่มีกระบนใบหน้า
ในใจหญิงสาวยินดีแต่กลับอยากปิดบังกระบนใบหน้าตัวเองเอาไว้
ทว่าคำพูดของเฟิงหรูชิงทำให้นางเอามือลง
“กระนี่น่าเอ็นดูดีนะ ข้าจำได้ว่าดูเหมือนเจ้
