้วยความโกรธ “เกี่ยวอะไรกับเจ้า?”
แววตาหันอิงเย็นยะเยือกรังสีเข่นฆ่าแผ่ออกมา อายเย็นทำให้ร่างจื่อเยียนแข็งทื่อไม่กล้าแม้แต่จะขยับ
“พูด นางหาเจ้าเรื่องอะไร?”
“นาง…” ริมฝีปากจื่อเยียนสั่นสะท้านแววตาเต็มไปด้วยความหวาดกลัว “นางถามข้าว่าแคว้นหลิวอวิ๋นอยู่ที่ใด”
แคว้นหลิวอวิ๋น?
แววตาหันอิงเย็นวาบ
ฮูหยินนายท่านรองจะไปแคว้นหลิวอวิ๋น เช่นนั้น…หญิงสาวที่คุณชายหนานเสียนชอบพออยู่ที่แคว้นหลิวอวิ๋นใช่หรือไม่?
“เช่นนั้นเจ้ารู้หรือไม่ในแคว้นหลิวอวิ๋นมีผู้ใดชื่อชิง?”
หงส์ขาวตัวนั้นพูดว่าเสี่ยวชิงชิง ดังนั้นตอนนี้พวกเขารู้เพียงว่าหญิงผู้นี้ชื่อชิง
ตอนนี้สืบดูว่านางเกี่ยวพันธ์กับคุณชายหนานเสียนหรือไม่ก็พอ
จื่อเยียนชะงัก นางหลุบตาลง “ข้ารู้จักหญิงที่ชื่อชิงคนหนึ่งจริง นางเป็นลูกสาวของฮ่องเต้แคว้นหลิวอวิ๋นเฟิงหรูชิง”
คิ้วหันอิงขมวดแน่นขึ้น
ลูกสาวของฮ่องเต้…ฐานะไม่คู่ควรกับคุณชายหนานเสียนจริงๆ
ที่นายท่านรองคิดไว้ไม่ผิด
“นางเป็นคนอย่างไร?”
แสงบางอย่างประกายจากนัยน์ตาจื่อเยียน กัดฟันเอ่ยขึ้น “นางเป็นคนเลว บ้าอำนาจ เพราะทำให้แม่สามีโกรธจนเป็นลมจึงถูกสามีของนางหย่า”
สีหน้าหันอิงเปลี่ยนไป
หญิงที่เคยแต่งงานแล้ว? ไม่ต้
