ในจวนเทียนเสิน
นางอยากจะไปจวนเทียนเสินสืบเรื่องน้องชายเกรงว่าจะ…ยากยิ่ง
“ข้ารู้แล้ว” มุมปากเฟิงหรูชิงยกยิ้ม “ไม่ว่าอย่างไรข้าก็จะคิดทุกวิธีทางหาเขาให้พบ”
แววตาหญิงสาวแฝงด้วยความแน่วแน่ ราวกับมีแสงเจิดจ้าดุจดวงดาวที่ส่องประกาย
จิ่วหมิงเดินเข้าไปใกล้เฟิงหรูชิงอีก ยิ้มมีเสน่ห์ดึงดูด
“นางหนู เจ้าคิดว่าหอแห่งแรกของข้านี้…เป็นอย่างไร?”
หอแห่งแรก เดิมเขาสร้างขึ้นเพื่อตอบแทนน่าหลานฮองเฮา หลายปีมานี้เขาตั้งตนเป็นเพียงคุณชาย ไม่เคยใช้ชื่อว่าเป็นเจ้าของหอเลย เพื่อรอคนคนหนึ่ง
ตอนนี้เขารอจนนางเติบโตขึ้นมาแล้ว เขาก็สามารถมอบหอแห่งแรกให้กับนางได้อย่างวางใจ
เฟิงหรูชิงทำปากยื่น “ไม่เป็นอย่างไร เจ้าบอกว่าหอแห่งแรกของเจ้าเรื่องข่าวสารไม่มีผู้ใดเทียบได้ แต่แม้แต่เสด็จพ่อข่าวของเสด็จแม่ของข้ากลับยังสืบไม่ได้ ข้าดูแล้วหอแห่งแรกของเจ้า สมคำร่ำลือ…”
ฝีเท้าจิ่วหมิงชะงัก
เหตุใดนางหนูนี่ไม่ออกไพ่ตามที่คาดไว้?
“แต่ว่ามีเรื่องหนึ่งที่ข้าสงสัยยิ่งนัก” เฟิงหรูชิงหรี่ตาลง นัยน์ตาฉายแววอันตราย “ข้ามักรู้สึกว่า ตั้งแต่แรกเจ้าก็คอยช่วยข้า ข้ากับเจ้าไม่ใช่ทั้งญาติมิตรหรือศัตรู เจ้าช่วยข้าโดยไม่คำนึงถึงสิ่งใดเช่นนี
