ร์เสียคนตลอดหลายปีที่ผ่านมามิใช่หรือ แถมยังยุยงให้ชิงเอ๋อร์ไม่ฟังคำห้ามปรามของพวกเรา ในเมื่อเป็นเช่นนี้ รอให้เยียนเอ๋อร์
กลับมา เจ้าพานางสองแม่ลูกไปพบเยียนเอ๋อร์ด้วย”
น่าหลานหูหยุดไปครู่หนึ่งก่อนจะพูดต่อว่า “พอพบเสร็จก็ไม่จำเป็นต้องให้พวกนางมีชีวิตต่อไป”
ความแค้นบางอย่าง ต่อให้นานแค่ไหนแม่ทัพเฒ่าก็ไม่อาจปล่อยวางได้!
เขาไม่มีทางอภัยที่นางคิดร้ายต่อลูกเขยเขาได้ และไม่มีทางอภัยสิ่งที่นาง…ทำกับชิงเอ๋อร์ได้!
นางคิดว่าเยียนเอ๋อร์ตายไปแล้ว เช่นนั้นเขาจะให้เยียนเอ๋อร์ปรากฏตัวตรงหน้านางแบบตัวเป็นๆ
ให้นางตายไปด้วยความหวาดกลัวเหมือนอยู่ในฝันร้าย!
ให้ชาติภพหน้าของนาง เมื่อได้ยินแค่ชื่อของน่าหลานเยียนก็ต้องกลัวจนตัวสั่น! ไม่ว่าจะอีกกี่ภพกี่ชาติ ก็อย่าได้โผล่มาให้พวกเขาเห็นหน้าอีก!
“ได้”
น่าหลานฉางเฉียนแววตาดุดัน ขานรับคำพ่อ
ดูเหมือนเขาคิดเรื่องบางอย่างได้ จึงเอ่ยถามด้วยความสงสัย “จริงสิ ท่านพ่อ ทำไมเฟิงหรูซวงถึงไม่ใช่พระธิดาของฝ่าบาท เรื่องนี้ท่านรู้ได้อย่างไร ทำไมข้าไม่รู้เรื่องเลย”
น่าหลานหูอึ้ง เขากระแอมเหมือนกับไม่รู้จะตอบอย่างไร “ข้าก็เพิ่งรู้มาไม่กี่วันนี้เอง ตอนนั้นเจ้าอยู่ที่ด่านชายแดน ก็ต้องไม่รู้อยู่แล้ว”
เขาไม่มีทางบอกให้ลูกชายรู้เด็ดขาด เพราะเขาใส่ร้ายลูกชายให้เฟิงหรูชิงฟัง จึงทำให้นางคิดว่า
น่าหลานฉางเฉียนเก็บรักษาความลับไม่ได้ และไม่เอาเรื่องต่างๆ ไปบอกให้เขารู้
“อ้อ ยังมีอีกเรื่อ
