้
ไม่ว่าอย่างไรตอนนั้นนางไม่มีทางปรากฏตัวออกมา
และนางก็รู้ดีว่าคืนนั้น เฟิงเทียนอวี้ไม่ได้ให้หลิวหรงเข้าเฝ้า
ก่อนที่นางจะสูญเสียความทรงจำ นางแอบไปพบชิงเอ๋อร์อยู่หลายครั้ง ตอนนั้นชิงเอ๋อร์ยังเป็นเด็กสาวที่น่าเอ็นดูและเฉลียวฉลาด
นางคิดไม่ถึงเลยว่า หลิวหรงจะลงมือกับชิงเอ๋อร์ ทำลายทั้งชีวิตของนางอย่างโหดเหี้ยม!
“ยังมีตอนที่องค์ชายของแคว้นหลงอ้าวบุกเข้ามา หากไม่ใช่เพราะชิงเอ๋อร์มาได้ทันเวลา วันนั้นเมืองหลวงก็คงล่มสลาย แต่คิดไม่ถึงเลยว่าเขาอยากบังคับให้ชิงเอ๋อร์ไปเป็นนางสนมหยามเกียรตินาง”
น่าหลานเยียนกำหมัดแน่น โกรธจนไฟลุกโชน
ลูกสาวของนาง จะไม่ให้ใครหน้าไหนมารังแก!
“นายหญิง…”
น้ำเสียงอ่อนแรงของชิงหย่วน ต้องการจะพูดอธิบาย
น่าหลานเยียนมองชิงหย่วนด้วยสายตาโกรธเคือง “เจ้าไสหัวไปได้แล้ว จื่อเยียนยังไปไหนไม่ได้ทั้งนั้น แค้นของแคว้นหลงอ้าว ยังต้องสะสางกับนางต่อ”
ชิงหย่วนตื่นตระหนก “นายหญิง! นั่นมันคือสิ่งที่คุณชายของแคว้นหลงอ้าวทำไว้ ไม่เกี่ยวกับ
จื่อเยียนสักนิด ข้าน้อยรู้จักนางดี นางไม่ใช่คนที่จะหลอกลวงคนอื่นได้ถึงขั้นนั้น!”
สายตาของน่าหลานเยียนมองไปยังสีหน้าที่ร้อนรนใจของชิงหย่วน
“หากว่า…ไม่ใช่ข้าเป็นคนเก็บเจ้ามากับมือ หากเจ้าไม่ได้ภักดีกับจวนเฟิงอวิ๋น บางทีเจ้าอาจจะกลายเป็นขยะไปแล้ว!”
แววตาตื่นตระหนกของจื่อเยียน มองไปที่ชิงหย่วน ดวงตางามของนางเต็มไปด้วยน้ำตา วิตกและน่าสงสาร
“ชิงหย่วน ข้ากลัว
