ียบ “เจ้าชี้อะไร”
“เจ้าชี้อะไรของเจ้า”
“เจ้าลองชี้อีกครั้งสิ!”
“ลองก็ลองสิ!”
…
หงส์ขาวพ่นไฟลงไป เปลวไฟกลุ่มนั้นเผาไปที่ถังอวี้พอดิบพอดี
แต่ถังอวี้หาได้ถูกไฟเผาเป็นจุลเหมือนคนอื่น นางร้องโหวกเหวกอยู่ท่ามกลางกองเพลิง กระโดดโลดเต้นไม่หยุด คิดดับไฟบนร่างให้มอดลง
หงส์ขาวมองถังอวี้กระโดดโลดเต้นเพราะเปลวเพลิงด้วยความสนุก ดวงตาสีฟ้ามันแฝงไปด้วยแววหัวเราะสะใจ
หากซู่อีไม่อยู่แล้ว มันยังต้องการการอบรมอะไรอีกเล่า
หากมันไม่กลัวว่าจะเสียเวลาเกินไป มันคิดด่าเจ้าโง่พวกนี้ให้ตาย
“โอ๊ยโอ๊ยโอ๊ย!” เสียงร้องของถังอวี้จวนเจียนจะขาดใจ เจ็บจนแทบทนไม่ไหว “พวกเจ้ายังยืนทำอะไรอีก มาช่วยข้าดับไฟเร็วเข้า!”
เหวินเฟิงเป็นคนแรกที่ตอบสนอง รีบพุ่งเข้าไปหาถังอวี้
กลุ่มคนที่เหลืออยู่ของจวนเฟิงอวิ๋นค่อยได้สติกลับมา
แววตาหงส์ขาวเหลือบมองลงมา มุมปากยกยิ้มเย้ยหยัน
ไฟของมันจะดับได้อย่างนั้นหรือ หากดับได้ เช่นนั้นมันก็ไม่คู่ควรเป็นหงส์แล้ว!
เจ็บปวดเสียจนเยือกเย็น กัดฟันแน่น “ไม่ว่าคนที่อยู่เบื้องหลังเจ้าคือใคร แต่ว่า…อย่างไรข้าก็เป็นคุณหนูใหญ่จวนเฟิงอวิ๋น วันนี้พวกเรามาแก้แค้นให้ท่านเจ้าบ้านจวนเฟิงอวิ๋น เจ้าคิดขวางพวกเรา รอท่านผู้อาวุโสจวนเฟิงอวิ๋นมาแล้ว ใครก็ปกป้องเจ้าไม่ได้!”
เจ้าหงส์ตัวนี้อาศัยที่มีหนานเสียนให้ท้ายถึงได้กล้าทำอะไรเหิมเกริม
แต่ว่า ตระกูลมู่ของจวนเทียนเสินต้องการแต่งงานเชื่อมสัมพันธ์กับตระกูลถึง
ถังอวี้ไม
