ระดับหลิงอู่เท่านั้น”
คนของจวนเฟิงอวิ๋นที่หาใช่พวกเข้มแข็งมาก อย่างไรก็เป็นพวกที่ลากมาอย่างลวกๆ จะไปเอาคนแข็งแกร่งมาจากไหน
แต่เชียนหนิงเข้าใจดี ขุมกำลังที่แท้จริงของจวนเฟิงอวิ๋นสามารถถล่มเมืองเยว่ได้ในเสี้ยวพริบตา
ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ศึกนี้พวกเขาก็เอาชนะไม่ได้
ศัตรูแข็งแกร่งเกินไปจะทำอย่างไรได้!
แต่ว่า…
เชียนหนิงค่อยๆ หลับตา สมองปรากฏภาพเงาร่างสาวน้อยท่วงท่าองอาจสง่างามในป่าแห่งสัตว์วิเศษในวันนั้น เฟิงหรูชิงไม่คำนึงถึงความตายเพื่อคุณหนูต่อกรกับจวนเฟิงอวิ๋น
งั้นวันนี้…นางยังไม่มีทางถอยแต่อย่างใด
“คุณหนู บ่าวจะไปช่วยฮ่องเต้” น้ำเสียงเชียนหนิงแหบพร่า “หากไม่ไหวจริงๆ ท่านกับองค์หญิงหนีไปก่อน หนีไปไกลแค่ไหนได้ก็ไป อย่ากลับมาเด็ดขาด!”
น้ำตาเอ่อร้นดวงตาถังอิ่น “เชียนหนิง…”
“คุณหนู ชั่วชีวิตนี้บ่าวเป็นสาวใช้ของท่าน บ่าวไม่มีอะไรให้เสียใจอีกแล้ว” คุณหนูปฏิบัติกับนางเหมือนพี่น้องแท้ๆ มีของอร่อยก็คิดถึงนางก่อนเสมอ
ครั้งนี้ให้นางปกป้องความสุขของคุณหนูบ้าง!
ปกป้อง…คนที่นางอยากปกป้อง!
เชียนหนิงไม่ลังเลใดๆ เลยสักนิด ชักกระบี่ข้างเอวออกมา พุ่งไปหาคนกลุ่มนั้นอย่างเด็ดเดี่ยว
รอบกายเฟิงเทียนอวี้ มีผู้ฝึกระดับเสวียนอู่คนหนึ่ง
เขาถือกระบี่ในมือมั่นคง สีหน้าไร้ความกลัว นิ่งสงบดังเดิม
………………………………….
