!
ได้ยินมาว่ายามปกติเขาไม่อยู่ในจวนเทียนเสิน คนตระกูลมู่ไม่มีวิธีทางพาเขากลับมา
เพราะเหตุนี้ จึงไม่มีใครรู้กำลังที่แท้จริงของเขาว่าอยู่ในระดับเท่าไรกันแน่
สายตาหนานเสียนหยุดมองเงาร่างสายหนึ่งท่ามกลางฝูงชน อาภรณ์ยาวสีขาวหิมะไหววูบราวสายลม เสี้ยวขณะเดียวก็ไปหยุดหน้ากู้เจิ้นหยาง
ปัง!
กู้เจิ้นหยางเพียงรับรู้ถึงการจู่โจมหนักเข้าที่หน้าอก เขากระอักเลือดออกมาคำหนึ่ง มุมปากเลอะรอยเลือด เขาใช้หลังมือปาดเลือดออก
“หนานเสียน!” จงฝูโมโหเสียจนใบหน้าแทบบิดเบี้ยวเปลี่ยนรูป
หากวันนี้หนานเสียนสังหารลูกศิษย์พรรคต่อหน้าต่อตาเขา ต่อไปพรรคเภสัชเทพยังจะอยู่ในแผ่นดินได้อย่างไรกัน
“เจ้าไปกับข้าหรือจะให้ข้าพาตัวเจ้าไป”
เขามองก็เจิ้นหยางด้วยสายตาสงบนิ่ง น้ำเสียงสดใส
กู้เจิ้นหยางหน้าเขียวคล้ำ มองจงฝู
กลับเห็นจงฝูโมโหจนแทบเต้น แต่ยังไม่กล้าเข้าไปขวางหนานเสียน
ฉับพลัน มุมปากเขาประดับรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความประชดประชัน “หนานเสียน ด้วยความสามารถของน่าหลานเยียน ตระกูลถังไม่อาจขังนางไว้ได้แน่ นอกเสียจากว่ามีคนฉวยโอกาส เจ้าไม่อยากรู้หรือว่า นางถูกคนควบคุมไว้ได้อย่างไร”
เขายืนตัวตรง หัวเราะเสียงเย็นชา
“เพราะในปีนั้นนางถูกคนทำร้าย ส่วนคนผู้นั้นก็คือลูกสาวของผู้เฒ่าห้า เจินเฉิงเตี๋ย!”
เมื่อสองวันก่อนเขาก็มีลางสังหรณ์ว่าหนานเสียนจะมาคิดบัญชีกับเขา บางทีคราวนี้เขาคงหนีวิบากกรรมไม่พ้น
ดังนั้นเขาจะโหมเพลิงโทสะใส่เจินเฉิงเต
