หวินเฟิงรับคำสั่ง
ถังอวี้แววตาหนักอึ้ง “อีกอย่าง รอบๆ เมืองเยว่มีคนของจวนเฟิงอวิ๋นอยู่ เรียกมารวมตัวกันให้หมด!”
“รับทราบ!” เหวินเฟิงรับคำสั่งแล้วล่าถอยออกไป
ในห้องเหลือเพียงถังอวี้คนเดียว
แววตาถังอวี้เต็มไปด้วยความอำมหิต กำหมัดแน่น
“เฟิงหรูชิง ของของข้า ใครก็ไม่มีวันแย่งไปได้!”
ตอนนั้นมีถังอิ่นแย่งชิงกับนาง ตอนนี้ยังมีเฟิงหรูชิงอีกคน!
อะไรที่เป็นของนาง ไม่มีวันยกให้คนอื่นทั้งนั้น!
นางจะใช้กำลังของตัวเองแย่งชิงมา!
…
ในห้องเงียบสงบ
เสื้อผ้าเฟิงหรูชิงชุ่มเหงื่อ ใบหน้านางซีดขาว พื้นดินใต้ร่างเปียกชื้น
เหงื่อหยดลงจากหน้าผาก ร่วงลงสู่พื้น
สายตานางจับจดอยู่ที่ยาวิเศษ แววตาหนักแน่นและมั่นคง
พลังในตันเถียนค่อยๆ หายไปจนเกือบไม่หมด นางคิดหยิบองุ่นออกมา กลับพบว่าองุ่นม่วงถูกนางกินไปจนหมดแล้ว
“ยาวิเศษหมดแล้ว”
นั่นก็หมายความว่า หากนางใช้พลังจนหมดก็ไม่อาจหลอมยาออกมาได้อีกแล้ว
…………………..
