ำให้เขาเข้าไปไม่ได้สักคืบเดียว
ดวงตาเขาแดงก่ำเต็มไปด้วยเส้นเลือดสีแดง คนคล้ายกับวานรคลุ้มคลั่ง ฟาดฟันม่านพลังนั้นไม่หยุด
เมื่อเทียบกับเฟิงเทียนอวี้ สีหน้าเฟิงหรูชิงสงบมากกว่า
“เสด็จพ่อ ล้างแค้น…เป็นเรื่องไม่ช้าก็เร็ว ตอนนี้สิ่งที่สำคัญที่สุดก็คือเสด็จแม่”
ทำลายค่ายกล ด้วยความสามารถของเฟิงหรูชิงไม่ใช่ว่าทำไม่ได้ แต่ต้องใช้เวลามาก
นางในตอนนี้…ไม่มีเวลามากพอให้สิ้นเปลืองอีกแล้ว!
เฟิงหรูชิงก้มหน้ามอง หรงเยียนที่หลับอยู่ในอกนาง กระชับอ้อมกอดเบาๆ
นางไม่ปล่อยให้ท่านแม่เกิดเรื่องแน่ !
ต่อให้ต้องลงทุนด้วยทุกสิ่ง นางก็ไม่ปล่อยให้เกิดเรื่องกับเสด็จแม่!
เฟิงเทียนอวี้ใจสั่นสะท้าน เขาหันหน้ากลับไป เดินไม่กี่ก้าวก็มาหยุดตรงหน้าเฟิงหรูชิง รับสตรีที่เปรอะเปื้อนไปด้วยเลือดมาไว้ในอก
“เยียนเอ๋อร์ เจ้าดู ศัตรูของพวกเราหนีไปแล้ว คนพวกนั้นทำร้ายเจ้าถึงขั้นนี้ เจ้าจะจากไปทั้งๆ ที่ยังไม่ได้แก้แค้นได้อย่างไรกัน”
“เจ้าไม่เคยปล่อยให้ตัวเองเสียเปรียบ เพราะฉะนั้นข้าจะไม่ล้างแค้นตระกูลถังชั่วคราว รอเจ้าหายดีแล้ว ค่อยมาคิดบัญชีกับถังลั่วด้วยกัน หากเจ้าแค้นเขา เจ้าต้องยืนหยัดต่อไปให้ได้!”
นิ้วมือหรงเยียนสั่นน้อยๆ ขนตานางสั่นไหว คิดอยากลืมตาแต่ก็จนปัญญา
“เยียนเอ๋อร์ ข้ารู้ว่าเจ้าไม่ชอบที่นี่ สถานที่ที่กักขังเจ้ามาตั้งหลายปี ตอนนี้ข้าจะพาเจ้าออกไป! เจ้าวางใจเถอะ ข้าจะเก็บชีวิตสุนัขของถังลั่วไว้ รอเจ้าฟื้นขึ้นมา พวกเ
