่าอนาถไม่พออีกหรืออย่างไร”
คนของจวนเฟิงอวิ๋นไม่รู้ว่าคนเหล่านี้มาตระกูลถังเพราะอะไร ครั้นได้ฟังคำของถังอวี้ก็ตะลึงไป หรือใครก็ไม่กล้าเอ่ยปาก รอคำพูดประโยคถัดไปของถังอวี้
“ปีนั้นข้าคิดว่าอาจารย์ตายไปแล้ว ดังนั้นถึงประกาศออกไปว่านางตายแล้ว คิดไม่ถึงว่าพ่อเจ้าหลงใหลความงามของอาจารย์ คิดครอบครองนาง ซ้ำยังวางยาพิษนางด้วย!”
ถังอวี้ดวงตาอำมหิต เอ่ยด้วยโทสะ “หากมิใช่ข้าบังเอิญพบเข้า คงไม่รู้ว่าอาจารย์ยังมีชีวิตอยู่! แต่ข้าคิดไม่ถึงเลย พวกเจ้ายังกล้ามาชิงตัวคนกับตระกูลถังอีก คิดว่าข้าถังอวี้รังแกได้ง่ายๆ หรืออย่างไร”
เหวินเฟิงสั่นเทิ้ม โทสะพลุกพล่านอยู่ในใจไม่หยุด
อาจารย์ของคุณหนูใหญ่…ไม่ใช่ท่านเจ้าบ้านของพวกเขาหรืออย่างไรกัน
พ่อลูกคู่นี้ช่างชั่วร้ายนัก ถึงกับกล้าล่วงเกินท่านเจ้าบ้าน! ซ้ำยังวางยาพิษเพราะนางไม่ยินยอมอีกด้วย!
คนโฉดชั่วเยี่ยงนี้ ตายสักหมื่นครั้งยังชดใช้ความผิดไม่หมดเลย!
เหวินเฟิงยิ่งเดือดดาล ถึงเขาไม่เคยพบท่านเจ้าบ้านมาก่อน แต่ก็เข้าใจดีว่าหลายปีที่ผ่านมาเพื่อท่านเจ้าบ้านแล้ว ผู้อาวุโสทั้งหลายทุ่มเทกำลังไปมากแค่ไหน
ผลคือ ท่านเจ้าบ้านของพวกเขา กลับถูกคนกระทำเยี่ยงนี้!
เฟิงหรูชิงแทงกระบี่ใส่อกองครักษ์เบื้องหน้า ดวงตาเย็นเยียบตวัดมองถังอวี้ “ที่เจ้าพูดถึง…น่าจะเป็นตัวเจ้าเองกระมัง”
“เฟิงหรูชิง พวกเจ้าพ่อลูกนิสัยโหดเหี้ยม ใครๆ ต่างก็รู้ทั้งนั้น” ถังอวี้หัวเราะเอ่ย “ต่อให้เจ้าไม่ยอ
