ถังซื่อ สายตาเขามองถังลั่วอย่างเคลือบเคืองมาตั้งแต่แรก “หากนางไม่ใช่แม่ของแม่นางเฟิง ไฉนท่านต้องร้อนรนเช่นนี้”
ถังลั่วใจสั่นสะท้าย สีหน้าบูดเบี้ยวไม่น่ามอง
ครั้งเห็นสีหน้าเขา ผู้เฒ่าถังอีก็เข้าใจได้ในทันที!
ท่านเจ้าบ้านทำเรื่องแย่งชิงภรรยาคนอื่นได้จริงๆ
ไฉนเขาถึงกล้าทำเรื่องเสื่อมเสียเช่นนี้!
เวลานี้เฟิงหรูชิงและเฟิงเทียนอวี้เดินจากไปไกลแล้ว สีหน้าถังลั่วร้อนรนอย่างยิ่ง แต่เขาเข้าใจ เมื่อมีคนพวกนี้ขวางอยู่ เขาก็อับจนหนทาง
“ถอยไป!” เขาตวาดก้อง ซัดฝ่ามือใส่ผู้เฒ่าถังอี
ชั่วพริบผู้เฒ่าถังอีสำแดงพลังเป็นเกราะไร้รูป ขวางการจู่โจมถังลั่วเอาไว้
“ผู้เฒ่าถังอี!”
ครั้นเห็นผู้เฒ่าถังอีเอาจริง กระบอกตาถังลั่วแดงก่ำ กัดฟันเอ่ยว่า “เจ้าเป็นถึงผู้อาวุโสตระกูลถัง กลับกระทำเช่นนี้หรือเจ้าคิดทรยศตระกูลถังเช่นเดียวกับถังจือ”
ผู้เฒ่าถังอีสีหน้าสงบนิ่ง ตอบไร้อารมณ์ว่า “ท่านเจ้าบ้าน ท่านทำเรื่องผิดเช่นนี้จริง คืนตัวภรรยาผู้อื่นกลับไปก่อนเถิด จากนั้นค่อยขอโทษชดใช้ให้ มิฉะนั้นคนของสามอิทธิพลใหญ่รู้เข้า ตระกูลถังคงล่มสลายเพราะท่านแล้ว!”
“เจ้าจะเข้าใจอะไร” ถังลั่วน้ำเสียงทุ้มต่ำ แหบพร่าเผยความคลุ้มคลั่งอยู่บ้าง “เจ้าไม่มีวันเข้าใจความรู้สึกของข้า เยียนเอ๋อร์เปรียบเหมือนชีวิตของข้า ไม่มีใครแย่งนางไปได้ ไม่มีใครทำได้เด็ดขาด!”
“โฮก!”
เจ้าหมีสองตะปบ หากมิใช่ถังลั่วหลบได้ไว ฝ่ามือนั้นคงมากพอให้เขากระอักเลือดออกม
