ตอนที่ 431 ไปรับน่าหลานเยียนที่ตระกูลถัง (3)
ชิงจู๋มองเฟิงหรูชิงด้วยท่าทางน่าสงสาร ในใจกลับรู้สึกยินดีในความทุกข์ของผู้อื่น
แต่ไรมานายท่านไม่ชอบสนทนาปราศรัยกับผู้อื่นมากความ เมื่อครู่เขาพูดมากถึงเพียงนี้ ไม่ใช่อธิบายให้เฟิงหรูชิงฟัง แต่…ไม่อยากให้นางเข้าใจผิด มิฉะนั้น ด้วยพฤติการณ์ที่ผ่านมาของเขา ต่อให้ถูกเข้าใจผิดแล้ว เขาก็คร้านจะพูดพร่ำมากความ
นั่นเป็นเพราะว่าเขาจะลงมือทันที!
ดังนั้นที่พูดไปมากความล้วนทำเพื่อบอกให้เฟิงหรูชิงฟัง เฟิงหรูซวงดันโง่งมถึงขั้นนี้ เห็นว่านายท่านมองนางเล็กน้อยก็เข้าใจว่านายท่านแอบหลงรักนางแล้วหรือ
เขากำลังคิดจะระบายโทสะแทนเฟิงหรูชิงอย่างไรดีต่างหาก เจ้าคนโง่งม
“นายท่าน” ชิงจู๋เอ่ยด้วยท่าทางเจ้าเล่ห์ “ตอนที่พวกเราเพิ่งมาถึง เฟิงหรูซวงพูดจาไร้ยางอายเยี่ยงนี้ ไฉนท่านไม่ตรงเข้าไปอัดนางเลย ช่างเสียเวลายิ่งนัก”
หนานเสียนขมวดคิ้ว แววตาเผยความฉงนออกมา “ตอนนั้นนาง…พูดอะไรหรือ”
ชิงจู๋ “…”
มันโกรธแล้ว ทั้งหันหัวไปหางเฟิงหรูชิง “องค์หญิง ท่านไม่โกรธหรือ เฟิงหรูซวงออดอ้อนนายท่านอย่างน่ารังเกียจเยี่ยงนี้”
เฟิงหรูชิงเบิกตากว้าง นางลังเลชั่วครู่ ถามอย่างอึดอัดว่า “เฟิงหรูซวงพูดอะไรกัน ขอโทษด้วย ข้าไม่ทันได้ฟัง…”
ชิงจู๋หมดคำพูดแล้ว “…”
ทำไมมันถึงรู้สึกเหมือนสำลักความหวานอย่างไร้เหตุผลเช่นนี้
เมื่อครู่ในสายตาของสองคนนี้มีเพียงกันและกันเท่านั้น เฟิงหรูซวงเป็นๆ ทั้งคน เสียงก
