เป็นองค์หญิงใหญ่ ดังนั้นเจ้าจะยังเป็นองค์หญิงเช่นเดิม”
อวี่เอ๋อร์ก็เป็นลูกของคุณชายเจิ้นหยาง หลังจากนั้นเพราะนางไม่สามารถเข้าใกล้เฟิงเทียนอวี้ได้อีกแต่กลับตั้งครรภ์ขึ้นมาจึงจำต้องอ้างว่าจะออกจากวังสักระยะ คลอดลูกออกมาแล้วให้น้องสะใภ้ที่ไม่สามารถมีลูกได้เลี้ยงดู
แววตาเฟิงหรูซวงเย็นยะเยือก นางรู้สึกไม่ดีกับหลิวอวี่มาโดยตลอด เจ้าเด็กหยิ่งยโสนั่นเป็นฮ่องเต้นางคงไม่มีทางได้อยู่อย่างสงบสุข
โชคดีที่นางยังมีการปกป้องของถังซานและความรักของกั๋วซือ ดังนั้นตำแหน่งฮ่องเต้สำหรับนางแล้วกลับกลายเป็นไม่สำคัญเท่าไรนัก
นางแค่ต้องการปกป้องตัวเองก่อน
“เสด็จพ่อ แม้ว่าหม่อมฉันจะไม่ใช่ลูกแท้ๆ ของพระองค์ หม่อมฉันก็เกิดและโตมาในวังหลายปี ไม่มีความสัมพันธ์เชิงครอบครัวก็ย่อมมีความรู้สึกอื่น ตอนนี้หม่อมฉันกับตระกูลหลิวไม่มีความเกี่ยวข้องกันแล้ว หากพระองค์อยากจะฆ่าก็ฆ่าหลิวหรงก่อนเลย หม่อมฉันไม่รู้เรื่องอะไรด้วยเพคะ”
หางตาฉินเฉินเผอิญเห็นสีหน้าที่ซีดลงเรื่อยๆ ของเฟิงเทียนอวี้พอดี
คิ้วของเขาขมวดชักดาบขึ้นมาทันที เพียงชั่วพริบตาก็มาอยู่ตรงหน้าเฟิงหรูซวง
เฟิงหรูซวงตกใจสุดขีดคิดไม่ถึงว่าฉินเฉินจะลงมือ ร่างทั้งร่างยืนแข็งทื่อไม่กล้าขยับ
วินาทีที่ฉินเฉินถึงด้านหน้าเฟิงหรูซวงนั่นเองก็มีแสงเย็นส่องผ่านเข้ามา ทำให้ฉินเฉินถอยไปหลายก้าว
ที่ยืนอยู่ข้างหน้าเฟิงหรูซวงคือนางกำนัลคนหนึ่ง
หน้านางเหมือนน้ำค้างแข็ง นัยน์ตาผ่านโล
