ย้ยหยัน
“ท่านแม่ ท่านก็จริงๆ เชียว” เฟิงหรูชิงหันไปทางหลิวหรงอีกครั้งแล้วเอ่ยตำหนิ “ท่านมีชายที่ยอดเยี่ยมกว่าเฟิงเทียนอวี้แท้ๆ ยังจะเฝ้าอยู่ที่วังหลวงทำอะไร? แล้วยังไม่บอกทั้งหมดกับข้า ทำให้ข้าเอาฮ่องเต้สุนัขนี่เป็นพ่อ”
หลิวหรงอ้าปากแต่สุดท้ายก็ไม่สามารถพูดอะไรออกมาได้
นางก็แค่หมากที่จะถูกทิ้งเมื่อไรก็ได้
แม้ซวงเอ๋อร์จะเป็นลูกสาวของเขา เขาก็แค่ให้คนมาปกป้องชีวิตนางไม่มีทางให้อำนาจนางได้มากมาย
ดังนั้นเทียบกับการเป็นลูกสาวคุณชายเจิ้งหยาง นางอยากให้หลิวอวี่เป็นฮ่องเต้ของแคว้นมากกว่า
โลกในทุกวันนี้ โลกสันโดษไม่สามารถลงมือกับโลกปุถุชนตามใจชอบได้ เช่นนั้นหลังจากนางเป็นไทเฮาในใต้หล้าก็ไม่มีใครกล้าล่วงเกินนนาง
เจินฉิงมองเฟิงหรูซวงด้วยความไม่พอใจก่อนที่สายตานางจะหันไปทางเฟิงเทียนอวี้
“เฟิงเทียนอวี้ คุณชายของพวกข้าชอบพอน่าหลานเยียนนับเป็นวาสนาของนาง แต่นางกลับไม่รู้จักดีชั่ว เป็นตายก็ไม่ยอมเป็นผู้หญิงของคุณชาย”
เจินฉิงหัวเราะเยาะเดินไปทางเฟิงเทียนอวี้
ร่างของฉินเฉินขยับเข้าไปขวางทางเจินฉิง
เจินฉิงขมวดคิ้วยิ้มเย็น “ถอยไป คนที่ข้าจะฆ่าคือเฟิงเทียนอวี้! มีเพียงเขาตายน่าหลานเยียนจึงจะเสียใจกับการกระทำในครั้งนั้น!”
เฟิงเทียนอวี้ยกมือขึ้นตบบ่าฉินเฉิน “คุณชายฉินขอบคุณเจ้าที่มาช่วยในวันนี้ นี่เป็นบุญคุณความแค้นของข้ากับพรรคเภสัชเทพ ข้าสามารถจัดการบุญคุณความแค้นนี้ด้วยตัวเอง”
พรรคเภสัชเทพ…
คำนี้ดังก้
