ปตลอดชีวิต แม้ข้าไม่อยู่แล้วก็จะมีคนตระกูลน่าหลานดูแลส่งพวกเขาจนสุดทาง!”
“และเหล่าผู้ที่ยังมีชีวิตอยู่ ประตูตระกูลน่าหลานของข้าเปิดรับพวกท่านตลอดเวลา! วันหน้าตระกูลน่าหลานรับสมัครคนหรือทางการเลือกข้าราชการล้วนเลือกจากพวกท่านก่อน ขอเพียงพวกท่านมุ่งในความดีเช่นเดิมภักดีต่อแคว้น แม้จะไม่สามารถเข้ารับราชการข้าน่าหลานหูก็ขอสัญญาว่าจะทำให้พวกท่านไร้เรื่องกังวลไปตลอดชีวิต!”
“พวกท่านทุกคนล้วนเป็นวีรชน”
“ตระกูลน่าหลานของข้าไม่มีวันปิดประตูใส่วีรชนคนใด!”
…
เสียงน่าหลานหูก้องกังวานดั่งอยู่ในฝูงชนนานไม่จางหาย
ทว่าทุกคนล้วนนิ่งเงียบ เงียบไม่มีเสียงแม้แต่น้อย
คำสัญญาที่เดิมควรจะทำให้คนยินดี ในสถานการณ์เช่นนี้ไม่มีใครดีใจลง
ผู้เสียชีวิตในสงครามมีมากเกินไป มากจนทำให้ใจของทุกคนเต็มไปด้วยความหมอกควันและความเศร้าโศก
ดาบยาวในมือน่าหลานหูเสียบลงพื้นเขาอาศัยแรงลุกขึ้นยืน สายตาเย็นชาค่อยๆ หันไปมองหลิวอวี๋นเซียว
“ส่วนหมาขโมยขายชาติร่วมมือศัตรูนี่ วันนี้ให้ทุกท่านเป็นผู้จัดการ! ข้าตัดสินใจแทนฝ่าบาทแล้ว!”เทียบกับคำสัญญาเมื่อครู่ของน่าหลานหูแล้วประโยคนี้ทำให้คนอารมณ์ดีขึ้นมามากกว่า
