่ไหวแล้ว ไปพักเสียหน่อยเถอะ”
เห็นได้ชัดว่าผู้เฒ่าน่าหลานดึงพลังมามากเกินไป ใบหน้าสูงวัยซีดขาวจนไม่มีสี แม้แต่ฝีเท้าก็ไม่มั่นคงเหมือนดั่งตอนแรก หากเป็นเช่นนี้ต่อไปแม้ผู้เฒ่าน่าหลานจะไม่แพ้ก็หมดแรงได้
“ข้าไม่มีทางล้มลง” ผู้เฒ่าน่าหลานเช็ดเลือดที่มุมปาก แววตามุ่งมั่นเด็ดเดี่ยวอย่างไม่ต้องสงสัย
“วันนี้ข้าต่อให้สู้ตายที่นี่ กระดูกของข้าก็จะขวางทางเดินไปข้างหน้าของพวกเจ้าต่อไป! และวิญาณของข้าจะไม่แตกดับ ข้าจะมาล้างแค้นทุกภพทุกชาติ! ไม่ยอมหยุดยั้งชั่วนิรันดร์!”
คนที่บุกรุกแคว้นหลิวอวิ๋นเขาจะใช้เวลาทุกภพทุกชาติมาฆ่ามัน วิญญาณไม่ดับสลายก็ไม่หยุด!
ยอดฝีมือของหอแห่งแรกสองคนที่มาช่วยเมื่อได้ยินประโยคนั้นก็ตกตะลึงในใจ
ในใต้หล้าคนที่ภักดีมีไม่น้อย แต่ไม่เคยมีใครทำให้พวกเขาสั่นไหวเช่นนี้
เขาไม่เพียงใช้ร่างกายปกป้องแคว้นหลิวอวิ๋น แม้แต่วิญญาณจะกระดูกก็ยังปกป้องแคว้นนี้
“แม่ทัพเฒ่าคือวีรบุรุษที่แท้จริง…”
มิน่าในสี่แคว้นจึงมีคนชื่นชมเขาและมีคนอยากให้เขาตาย!
เขามีความสามารถมากจริงๆ และยังทำให้คนอื่นหวาดกลัวเขาด้วยมีผู้เฒ่าเช่นนี้ปกป้องแคว้นหลิวอวิ๋นจะไม่ให้คนสั่นสะท้านได้อย่างไร?
ดาบแทงมาที่อกของผู้เฒ่าน่าหลาน ถ้าไม่ใช่เขารีบหลบทำให้ดาบนั่นเบี่ยงเบนไป เกรงว่าดาบนั่นจะแทงทะลุหัวใจเขาไปแล้ว
“แม่ทัพเฒ่า!”
สีหน้าทุกคนเปลี่ยนไป พวกเขาต่างก็รู้สึกว่าผู้เฒ่าน่าหลานแบกรับต่อไปไม่ไหวแล้ว
ดวงตาหมาป่าสีขาวแดงก่
