สุดท้ายนางจึงตั้งใจยกโทษให้เขาทั้งหมด
ความเป็นจริงแล้ว หลังจากเฟิงหรูซวงพูดคำเหล่านั้นจบก็แอบออกมาทันทีไม่รู้เรื่องการปรากฏตัวร่างเสมือนของหนานเสียน และไม่รู้ว่าเฟิงหรูชิงที่น่าจะตายอย่างไม่ต้องสงสัย…มีชีวิตกลับมาแล้ว!
“แม่นางเฟิง”
ถังซานปรากฏตัวด้านหลังเฟิงหรูซวง แววตาเจ้าชู้ของเขาจับจ้องรูปร่างงดงามของหญิงสาวตรงหน้า มุมปากแฝงด้วยรอยยิ้ม “พวกเราเดินทางต่อเถอะ”
“ได้”
หันหลังให้ถังซาน ความรังเกียจฉายออกมาจากดวงตาของเฟิงหรูซวง
บนโลกนี้คนที่คู่ควรกับนางมีเพียงกั๋วซือชายหนุ่มผู้เหมือนเทพเซียนเท่านั้น
ถ้าไม่ใช่เพราะกลัวจะเจออันตรายอีกนางสะบัดเจ้านี่ทิ้งไปนานแล้ว
…
แคว้นหลิวอวิ๋น
นอกประตูเมืองศพนอนเกลื่อนพื้น
เลือดสีแดงสดย้อมประตูเมือง เหล่าประชาชนที่รอจะเข้าเมืองล้วนเสียชีวิตภายใต้คมดาบ มีเพียงส่วนน้อยที่โชคดีรอดชีวิตกอดศพญาติร้องไห้อย่างระทมขมขื่น
สั่นสะท้านใต้คมดาบของเหล่าทหารพวกนั้น
หลิวอวี๋นเซียวมือข้างหนึ่งไพล่หลังยืนอยู่บนฟ้าสูง สีหน้าสูงวัยของเขาเปลี่ยนไปจากเคยขลาดเขลาในเมื่อก่อน กลับวางตัวเยาะเย้ยเหยียดหยาม
เขาเหมือนผู้ที่อยู่สูงส่งก้มลงมองฝูงมดแมลงที่ดิ้นรน
“น่าหลานหู เจ้าไม่จำเป็นต้องต่อต้านอย่างอาจหาญ วันนี้ข้าพาหลิงอู่มาสิบคนเต็มๆ เจ้าไม่ใช่คู่ปรับของข้าอีกต่อไป!”
ตอนนั้นเขาคือคนที่ถูกน่าหลานหูเหยียบไว้ใต้เท้า!
เขาเห็นคนจวนแม่ทัพน่าหลานก็ทำได้เพียงเป็นเต่าหดหัว ต่ำต้อยติดดิน
