งรู้แล้ว
ดวงตาถังลั่วแดงก่ำเอ่ยขึ้นอย่างดุร้าย “เจ้าเชื่อเขาถึงเพียงนี้? เขาหักหลังเจ้าแล้วเจ้าก็ยังเชื่อเขา? เพราะเหตุใด? เยียนเอ๋อร์ เจ้าจึงได้ชอบผู้ชายคนนั้นถึงเพียงนี้? ผู้ชายในโลกปุถุชนคนหนึ่งมีอะไรคุ้มค่ากับความชอบของเจ้า?”
“ข้าก็มาจากโลกปุถุชนนั่น ข้ากับเขาก็เข้ากันได้พอดีมีอะไรไม่ได้อีก?”
“เยียนเอ๋อร์ข้าไม่มีทางปล่อยเจ้าไป ทั้งชีวิตนี้ก็ไม่มีทาง!” ถังลั่วคว้าข้อมือหรงเยียนมาจับไว้แน่น
ผู้หญิงคนนี้เขาให้ความสุขนางมาสิบปีแล้วกลับยังจะทิ้งเขา
เหตุใดนางจึงใจร้ายเช่นนี้!
แค่เพราะการกระทำของหญิงรับใช้กับหมอ?
ก่อนนี้เขาไม่ได้ทำอะไรก็เพราะว่าเขาไม่รู้ หลังจากได้รู้แล้วย่อมไม่มีทางปล่อยคนพวกนั้น เช่นนี้แล้วยังไม่สามารถพิสูจน์ได้ว่าเขารักนางอีกหรือ?
เช่นนั้นนางต้องการให้เขาทำอย่างไรกันแน่!
ปึ้ง!
ฉับพลันพลังวิเศษก้อนหนึ่งก็พุ่งมาจากด้านนอกกระท่อมไม้ใส่อกของหรงเยียนอย่างแรง
หรงเยียนเดิมร่างกายก็อ่อนแออยู่แล้ว ภายใต้พลังวิเศษนี้นางไม่ทันระวังล้มหงายหลังลงไปศีรษะกระแทกผนังเจ็บจนศีรษะชาหน้าหรงเยียนขาวซีด
มือของหรงเยียนสั่นน้อยๆ
ความสามารถของนางในตอนนี้อ่อนแอถึงเพียงนี้แล้วหรือ? ใครก็สามารถทำร้ายนางได้?
“อวี้เอ๋อร์เจ้าทำอะไร?” ถังลั่วหันไปเห็นถังอวี้ยืนหน้านิ่งอยู่ก็ขมวดคิ้วเอ่ยถาม
ถังอวี้ยิ้มเย็น “ท่านพ่อ ผู้หญิงคนนี้คิดอยากจะไปจากตระกูลถังแล้ว ท่านยังคิดจะปล่อยนางเป็นอิสระเช่นเมื่อก่อนอี
