ของเขาก็เกิดตกใจ รีบร้องตะโกนขึ้น “เจ้ารีบหลบไป เร็ว!”
ไม่ทันแล้ว!
ฝ่ามือลมของเขาเก็บกลับมาไม่ทันแล้ว
ถังอู่สีหน้าเต็มไปด้วยความตกตะลึง ใบหน้าสูงวัยขาวไร้สีเลือด
ในสายตาคนอื่นก็มีความกังวลและความสิ้นหวัง…
พวกเขาเพียงคิดว่าถังอิ่นไม่เคยมีเพื่อนมาก่อนจึงชอบเฟิงหรูชิงก็เท่านั้น
ความชอบเช่นนี้อาจจะเป็นแค่ชั่วคราว ไม่นานก็จะลืมเลือนไป
ดังนั้นต่อให้ถังอิ่นอยู่พวกเขากัดสินใจลงมือกับเฟิงหรูชิง
แต่ที่ทุกคนคาดการณ์ไม่ถึงก็คือ ถังอิ่นชอบนางถึงเช่นนี้!
ชอบแบบที่ไม่สนใจชีวิต!
ซู่!
ทันใดนั้นแสงสีขาวแสงหนึ่งก็พุ่งออกมาจากตัวเฟิงหรูชิง ราวกับวงแหวนแสงปกป้องพวกนางทั้งสองไว้กลางวง
ฝ่ามือลมของถังอู่กระแทกเข้ากับวงแหวนแสง เสียงดังปึ้งสะท้อนกลับไป ร่างของเขาล้มลงกระแทกพื้นอย่างแรง
…
หญิงสาวที่อยู่ในวงแหวนแสงใบหน้าของนางราวกับถูกปกคลุมด้วยแสงศักดิ์สิทธิ์ นางย่อกายลงน้อยๆ กอดถังอิ่นตรงหน้าแผ่วเบา
มือของนางลูบหลังปลอบนางด้วยความอ่อนโยน
“ไม่เป็นไรแล้ว เสี่ยวอิ่น ไม่เป็นไรแล้ว…”
ร่างของถังอิ่นสั่นอย่างรุนแรง แค่คิดก็รู้แล้วว่าเมื่อครู่นางกลัวมากเพียงใด
