่นก็ตื่นตระหนก
เนื่องด้วยนางยังคิดไม่ออกว่าจะอธิบายกับเฟิงหรูชิงอย่างไร น้ำเสียงเสียดสีของถังลั่วก็ดังเข้ามาในหูนาง
ถังอิ่นโมโหแล้ว
“พูดเหลวไหล พวกท่านอย่ามาใส่ร้ายข้า คู่หมั้นอะไรกัน? ข้าไปมีคู่หมั้นตั้งแต่เมื่อไรเหตุใดข้าจึงไม่รู้?”
อย่างไรนางก็จะยืนยันคำเดิม นางไม่รู้อะไรทั้งสิ้น คนพวกนี้พาลหาเรื่อง!
“อิ่นเอ๋อร์!” ผู้เฒ่าถังอีประหลาดใจ
ก่อนหน้านี้อิ่นเอ๋อร์ยังพูดว่าจะแต่งงานกับคุณชายหนานเสียน เหตุใดตอนนี้…กลับเปลี่ยนเป็นไม่รู้เรื่องได้?
“ข้าแม้แต่หน้าหนานเสียนยังไม่เคยเจอ พวกท่านมีสิทธิ์อะไรมาหาคู่หมั้นให้ข้าโดยพลการ? ข้าเห็นด้วยแล้วหรือ? ข้าถังอิ่นจะไปแต่งงานกับคนแปลกหน้าได้อย่างไร?”
ทุกคน “…”
ตอนแรกเจ้าพูดไว้ว่าหนานเสียนทั้งอ่อนโยนทั้งรูปงาม เจ้าชอบมากไม่ใช่หรือ?
“โดยเฉพาะอย่างยิ่งหนานเสียนเป็นปีศาจจิ้งจอกตัวหนึ่ง แย่งหญิงที่ข้าชอบไป ข้าไม่มีทางเป็นคู่หมั้นของปีศาจจิ้งจอกเด็ดขาด!” ถังอิ่นโกรธจนใบหน้าเล็กแดงก่ำ “ถ้าไม่ใช่เพราะเอาชนะหนานเสียนไม่ได้ ปีศาจจิ้งจอกนั่นอย่าคิดจะปรากฏตัวใกล้เสี่ยวชิงในระยะสิบเมตรเลย”
ทุกคนเงียบลงอีกครั้ง
พัฒนาการนี่เหตุใดจึงไม่ค่อยปกติ…
นางว่าคุณชายหนานเสียนเป็นปีศาจจิ้งจอก?
แล้วยังไม่ให้เขาปรากฏตัวอยู่รอบตัวเฟิงหรูชิงอีก?
“เมื่อก่อนเป็นเพราะร่างกายของข้าไม่สามารถรีบฝึกตบะได้ เกรงว่าจะดึงดูดความสนใจผู้คนมากเกินไป ตอนนั้นเพื่อความปลอดภัยข้าจึงเชื่อฟังพ
