ิงๆ ตอนแรกข้ายอมรับเจ้าก็เพื่อหญ้าวิเศษระดับห้า”
“…” ถังอิ่นน้อยใจจนแทบร้องไห้ “ไม่มีหญ้าวิเศษระดับห้าเจ้าก็จะไม่รักข้าแล้วใช่หรือไม่?”
เฟิงหรูชิงเงียบไปสักพักก่อนจะพยักหน้าอย่างจริงใจ
แรกเริ่มเป็นเช่นนั้นจริง ต่อมานางก็ได้พบว่าเด็กสาวผู้นี้บริสุทธิ์ไร้ความคิดใดๆ ง่ายมากที่จะทำให้คนชอบ
ถังอิ่นกัดริมฝีปากแฝงความอดกลั้น “ช่างเถอะช่างเถอะ ไม่ว่าเจ้าจะทำเพื่ออะไร ใครใช้ให้ข้าชอบเจ้าเช่นนี้เล่า เจ้าอย่าว่าแต่หญ้าวิเศษระดับห้าเลย แค่เจ้าเอ่ยปากไม่ว่าของอะไรของข้าก็ยกให้เจ้าได้หมด”
ถังลั่วตาโตอ้าปากค้าง
“แม่นางเฟิง เจ้ายังไม่พูดความจริงอีก?” เขาเรียกสติกลับมานัยน์ตาเย็นยะเยือก
เฟิงหรูชิงยักไหล่ “สมัยนี้พูดความจริงแล้วคนมักไม่เชื่อ หรือว่าท่านจะให้ข้าบอกเสี่ยวอิ่นว่าข้ายอมรักนางเพราะรักอย่างนั้นหรือ? เรื่องเสียสติเช่นนั้นข้าทำไม่ได้”
“เจ้า…” ถังลั่วตะโกนด้วยความโกรธ “เฟิงหรูชิง เหตุใดเจ้าไม่บอกอิ่นเอ๋อร์ว่าเจ้าเข้าใกล้นางเพราะคุณชายหนานเสียน”
เฟิงหรูชิง “…”
ถังอิ่น “…”
เห็นแววตาสงสัยของเฟิงหรูชิงมองมาร่างถังอิ่นก็แข็งทื่อ
ความลับนี้ที่ถูกนางเก็บซ่อนเอาไว้อย่างยากลำบาก ความลับนี้ที่เพียงพอจะทำให้เฟิงหรูชิงไม่รักนางอีก ถูกเปิดเผยต่อหน้าต่อตานางเช่นนี้
“ข้ารู้จักคนที่ชื่อว่าหนานเสียนจริง…” เฟิงหรูชิงละสายตากลับมา “แต่ว่าเขาเป็นกั๋วซือของข้า ไม่ทราบว่ากับหนานเสียนที่ท่านพูดเป็นคนเดียวกันหรือไม
