ล่ะก็ หลังจากได้ยินคำพูดเหล่านี้ของถังอิ่นใจของเขาก็เอนเอียงในทันที
ชีวิตนี้เขาไม่มีลูกชายลูกสาว ตอนนั้นมีถังจือคนหนึ่งเป็นศิษย์เขา แต่เขาในตอนนั้นกลับปกป้องถังจือไว้ไม่ได้
ตอนนี้เขาไม่สามารถปล่อยให้ถังอิ่นถูกทำร้ายอีกไม่ได้!
“ท่านผู้นำตระกูล จวนเฟิงอวิ๋นโอหังคิดฆ่าคนของตระกูลถังเรา ข้าไม่เห็นด้วยที่จะนำหญ้าวิเศษระดับห้าไปให้นาง!”
ถังลั่วตะลึง
ดูเหมือนเขาก็ไม่คิดว่าจวนเฟิงอวิ๋นจะทำเรื่องเช่นนี้ได้
แต่ว่า…
“ท่านผู้เฒ่าถังอี ที่จวนเฟิงอวิ๋นให้คือสิทธิ์ในการซื้อยาวิเศษบนภูเขายาก่อน พวกเราตระกูลถังขาดแคลนยาวิเศษมาก อีกอย่างตอนนี้อิ่นเอ๋อร์ก็ไม่ได้เกิดเรื่องใหญ่อะไร เรื่องนี้ก็ปล่อยมันไปจะดีกว่า”
ถังอิ่นมองถังลั่วด้วยสายตาเย็นชา ท่านอาที่เคยถามไถ่ทุกข์สุขนางดูแลนางอย่างไม่ขาดตกบกพร่อง ตอนนี้กลับมีท่าทีเช่นนี้
มุมปากนางอดยกยิ้มเย้ยหยันไม่ได้
“ท่านผู้นำตระกูล!” สีหน้าผู้เฒ่าถังอีเปลี่ยนไปเล็กน้อย “หากที่จวนเฟิงอวิ๋นตามฆ่าคือคุณหนูถังอวี้ท่านยังจะตัดสินใจเช่นนี้หรือไม่? อะไรคืออิ่นเอ๋อร์ไม่ได้เกิดเรื่องใหญ่? หากนางเกิดเรื่องเล่า? ก็แค่สิทธิ์ในการซื้อยาวิเศษก่อนเท่านั้น แม่นางผู้นี้เมื่อครู่ก็พูดแล้วว่ายินดีจะใช้ยาวิเศษระดับสี่หนึ่งพันอันซื้อยาวิเศษระดับห้า”
ถังลั่วขมวดคิ้ว ยาวิเศษระดับสี่หนึ่งพันอันล่อตาล่อใจไม่น้อยจริงๆ
พูดตามตรงแล้วหญ้าวิเศษระดับห้ามีฤทธิ์เพียงช่วยถอนพิษ สำหรับเขาแล้วไม่