ต้องเอาหญ้าวิเศษระดับห้ามาให้เจ้าให้ได้”
ต่อให้จะต้องแลกด้วยอะไร!
ไกลออกไป ถังลั่วเห็นบรรดาผู้เฒ่าถกเถียงกันไม่เลิกก็ขมวดคิ้ว
เมื่อครู่เขารู้แล้วว่าถังอิ่นกลับมาแล้ว ผู้เฒ่าถังอีกับผู้เฒ่าถังเอ้อตาแก่สองคนนี่รักเอ็นดูถังอิ่นมาตลอด ถังซานเป็นกลางมักแสดงออกว่าไม่เกี่ยวข้องท่าทางสงบนิ่งเรียบ
แต่ในสายตาถังซื่อและถังอู่ไม่มีผู้ใดสามารถเทียบตระกูลถังได้
ตอนนี้พวกเขาทะเลาะกัน ให้เดาก็เดาออกว่าเพราะอะไร
ดีที่ถังอวี้นำหญ้าวิเศษระดับห้าจากไปแล้ว ไม่ว่าตระกูลถังจะสู้กันอย่างล้วนไม่เกี่ยวกับเขา
ฉับพลันถังลั่วก็เห็นหญิงสาวที่ยืนอยู่ข้างกายถังอิ่น
สีหน้าหญิงสาวนิ่งสงบเฉยชา ดวงตาคู่นั้นแฝงด้วยความเย้ยหยัน หน้าตานางงดงาม งามล่มเมือง ทำให้ฝีเท้าเขาหยุดชะงัก นัยน์ตาหดลงวินาทีนั้นหัวใจเกือบหยุดเต้น
เหตุใดจึง…เหตุใดจึงมีคนเหมือนเยียนเอ๋อร์ได้ถึงเพียงนี้?
หลังจากเห็นหน้าตาของหญิงสาวในใจของเขาก็เกิดตื่นตระหนกอย่างไม่อาจอธิบายได้ เป็นความตื่นตระหนกอย่างที่เขาไม่เคยมีมาก่อน ราวกับว่าการปรากฏตัวของหญิงสาวจะช่วงชิงเอารักแท้ในใจของเขาไป
นั่นเป็นรักแท้ที่เขาให้ความสำคัญเสียยิ่งกว่าชีวิต
ถังลั่วกำหมัดแน่น
บังเอิญ ทั้งหมดนี่เป็นเรื่องบังเอิญ!
ก็แค่รูปร่างหน้าตาเหมือนเท่านั้น บนโลกนี้ไม่ใช่ไม่เคยมีเรื่องเช่นนี้มาก่อน หน้าตาไม่ได้มีความหมายอะไร
“อิ่นเอ๋อร์ เจ้ากลับมาแล้วหรือ?” สีหน้าถังลั่วค่อยๆ สงบลง ก้าวเท้าไปท
