ดับห้าสามารถช่วยชีวิตคนหนึ่งได้ พวกท่านกลับใช้เพื่อประโยชน์ส่วนตัว!”
ผู้เฒ่าถังอีเอ้อขมวดคิ้ว “อิ่นเอ๋อร์ เจ้าเอาหญ้าวิเศษระดับห้าไปช่วยผู้ใดกัน?”
“ข้า…” ถังอิ่นลังเลเล็กน้อย ไม่รู้ว่าควรหรือไม่ควรพูดเรื่องเฟิงหรูชิงออกไป
พอดีกับตอนที่นางเงียบอยู่ เฟิงหรูชิงตบบ่าปลอบใจนางแล้วก้าวเท้าออกมาช้าๆ
“ที่หญ้าวิเศษระดับห้าสามารถช่วยได้คือท่านพ่อของข้า พวกท่านขายหญ้าวิเศษระดับห้าให้ข้าได้หรือไม่? ข้ายินดีใช้ยาวิเศษระดับสี่ห้าร้อยอันในการแลก”
ราคาของยาวิเศษระดับห้านั้นแพงมาก
แต่ตระกูลถังเลือกยาวิเศษระดับห้าเพื่อซื้อยาวิเศษเหล่านั้นของจวนเฟิงอวิ๋น เช่นนั้นนางก็จะใช้ยาวิเศษระดับสี่ไปแลก
อย่างไรเสียต่อให้ตระกูลถังไปซื้อยาวิเศษจากจวนหลิวอวิ๋น ก็ซื้อได้แค่ยาวิเศษระดับสี่จำนวนมาก ส่วนยาวิเศษระดับห้า…พวกเขาสามารถซื้อได้ไม่มาก
ตอนนี้นางเพียงแค่ไม่สามารถปลูกยาวิเศษระดับห้าได้ ขอเพียงแค่เวลาให้นางก้าวข้ามขั้น นางก็จะสามารถนำยาวิเศษระดับห้ามาขายให้ตระกูลถังได้
ทุกคนในตระกูลถังตกตะลึง
แม่นางนี่…ตอนพูดว่ายาวิเศษระดับสี่ห้าร้อยอัน เหตุใดพวกเขากลับรู้สึกเหมือนมันง่ายเสียยิ่งกว่าพูดว่ากินน้ำ?
“แม่นางน้อย” ผู้เฒ่าถังอู่ยิ้มเย็น “เจ้าสนิทกับถังอิ่นเพื่อยาวิเศษของตระกูลถังใช่หรือไม่? แล้วยังพูดยาวิเศษระดับสี่ห้าร้อยอันอะไรนั่น เจ้าพูดจาไร้สาระไม่คำนึงถึงความจริงจะให้พวกเราเชื่อเจ้าได้อย่างไร? อีกทั้งจวนเฟิงอวิ๋